Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 października 2015 r., znak: [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2015 r. znak: [...], o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8000 zł za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci paraliżu finansowego firmy, co w efekcie skutkować będzie zwolnieniami pracowników, a nawet likwidacją przedsiębiorstwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uregulowana w art. 61 § 3 Ppsa instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest odstępstwem od zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1). Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie użyte w art. 61 § 3 Ppsa pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. II FZ 39/09). Brak uzasadnienia wniosku stanowi naruszenie nałożonego na wnioskodawcę w art. 61 § 3 Ppsa obowiązku wykazania okoliczności lub konkretnych zdarzeń przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2011 r., sygn. II GSK 1826/11).
Zadaniem Sądu rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest ocena, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. W orzecznictwie przyjęto, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.
W przypadku wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 Ppsa nie wystarczy powołanie się na możliwość spowodowania szkody przez wykonanie aktu lub czynności, lecz konieczne jest wykazanie przez stronę w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ewentualnie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W niniejszej sprawie Spółka nie podała żadnych konkretnych okoliczności na uzasadnienie tezy, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa, ograniczając się do wskazania, że wykonanie decyzji doprowadzi do paraliżu finansowego firmy, co skutkować będzie zwolnieniami pracowników, a nawet likwidacją przedsiębiorstwa. We wniosku nie wskazano natomiast, jaka będzie szkoda ani jakie będą jej rozmiary. Poza ogólnymi twierdzeniami strony nie wiadomo w jaki sposób uiszczenie kary pieniężnej w kwocie 8.000 zł wpłynie negatywnie na płynność finansową strony, doprowadzi do zwolnień pracowników i zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Innymi słowy Spółka nie uprawdopodobniła, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.