Uzasadnienie
W dniu 14 stycznia 2010 r. S. Ś. i T. Ś. złożyli wypełniony PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Natomiast w dniu 28 stycznia 2010 r. dodatkowo wnieśli o ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z bezrobotną córką. Skarżąca pobiera rentę w wysokości około 500 zł, a jej mąż emeryturę w wysokości 1700 zł, co daje łącznie miesięczny dochód netto w wysokości 2220 zł. Wnioskodawcy nie posiadają innego majątku poza domem wielkości 90 m kw. na działce nr 176 w T. Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, porusza się o kuli, od kilku lat podlega leczeniu i rehabilitacji układu kostnego oraz leczy depresję, co potwierdzają dołączone do wniosku karty informacyjne leczenia szpitalnego. Musi systematycznie zażywać leki, na zakup których przeznacza całą swoją rentę.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm., (zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkową wnioskodawców, przede wszystkim dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzech dorosłych osób, zakup leków i leczenie niepełnosprawnej skarżącej oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.