Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lutego 2015 r. odrzucił skargę M.K. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta w przedmiocie zasiłku okresowego.
W dniu 26 lutego 2015 r. skarżąca złożyła na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W formularzu wnioskodawczyni podała, że mieszka razem z dwudziestopięcioletnim synem, ale prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe. Skarżąca oświadczyła, że jest bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej, w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku otrzymała zasiłki w łącznej wysokości 455 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, uzyskiwane środki finansowe w całości przeznacza na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania oraz opłaty za telefon komórkowy w wysokości 80 zł -90 zł. Syn wnioskodawczyni jest studentem, otrzymuje alimenty w wysokości 600 zł i stypendium socjalne w wysokości 650 zł miesięcznie, które przeznacza na pokrycie kosztów własnego utrzymania.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącej, przede wszystkim: bezrobocie, niski dochód z pomocy społecznej i brak własnego majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru, a zatem zasługuje na uwzględnienie jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że jest on bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących zasiłku okresowego. Zatem skarga M.K. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.