Uzasadnienie
G. P. i F. P. złożyli w dniu 24 marca 2009 r. dwa formularze PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i utrzymują się z dwóch emerytury w wysokości 1103,76 zł i renty inwalidzkiej w wysokości 1072,31 zł, co daje łącznie miesięczny dochód brutto w wysokości 2176,07 zł. Skarżący nie wykazali innego majątku oprócz własności domu wielkości 70 m kw i nieruchomości rolnej o powierzchni 0,29 ha,. Wnioskodawcy stwierdzili, że osiągany dochód przeznaczają w większości na zakup lekarstw i ogrzanie domu.
Zgodnie z art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżących, przede wszystkim, posiadanie tylko nieruchomości oraz osiąganie dochodu wystarczającego jedynie na bieżące utrzymanie, wykupienie leków i ogrzanie domu, uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługują na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.