Uzasadnienie
A. K. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Z formularza i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest bezrobotnym i utrzymuje się z zasiłków z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (w maju 2007 r. otrzymał 509,68 zł) oraz pożyczek od matki-emerytki (300 zł miesięcznie). Skarżący nie posiada innego majątku oprócz mieszkania spółdzielczego wielkości 45,9 m kw, które powinien opuścić 15 października 2006 r. Dużą część składników majątkowych utracił w wyniku egzekucji komorniczej. Syn wnioskodawcy, który mieszkał z nim wcześniej, przebywa obecnie za granicą.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Uwzględniając trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym niski dochód i brak majątku uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem kwalifikuje się do przyznania adwokata z urzędu.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest nieuzasadniony i podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit.a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a, art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.