Uzasadnienie
W skardze z dnia 20 lutego 2009r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach E. W. zaskarżyła czynność Komendanta Wojewódzkiego w K. z dnia [...] polegającą na wypłacie ekwiwalentu za 98 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego i dodatkowego, naliczonego na podstawie art. 114 ust.2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U.07.43.277 j.t. ze zm.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie może być przedmiotem merytorycznej kontroli, gdyż została wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, naliczona w oparciu o art. 114 ust.2 ustawy o Policji, jest czynnością materialno-techniczną, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W takich przypadkach, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca pismem z dnia 9 maja 2008r. (datowanym na dzień 5 maja 2008r.) wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wnosząc o przekazanie na jej konto "brakującej kwoty [...] zł.", na co uzyskała odpowiedź w piśmie z dnia 13 maja 2008r. Wprawdzie w aktach brak jest dowodu doręczenia E. W. tego pisma, niemniej jednak fakt ten jest bezsporny i został potwierdzony w skardze. Z jej treści oraz z dołączonej kserokopii pisma z dnia 30 lipca 2008r. skierowanego do E. W. przez Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji wynika przy tym, że E. W. otrzymała odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przed dniem 23 czerwca 2008r. (w tej dacie skierowała bowiem pismo do Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji).
Trzydziestodniowy termin - o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. - do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność wypłaty ekwiwalentu, upłynął zatem najpóźniej w dniu 23 lipca 2008r. E. W. złożyła natomiast skargę dopiero dnia 19 lutego 2009r. (data wpływu do Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach).
Z tych przyczyn skargę jako spóźnioną należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Ubocznie Sąd wyjaśnia, że błędne pouczenie o terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na które powołuje się E. W. w skardze (nie przesądzając przy tym, czy istotnie zostało ono udzielone skarżącej w Sądzie Rejonowym w S.-K.), nie może mieć wpływu na bieg ustawowych terminów, o jakich mowa w art. 53 p.p.s.a., a co za tym idzie powoływana w skardze okoliczność nie ma znaczenia dla ustalenia, że skarga jest spóźniona i podlegać musi odrzuceniu.