Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013r. Dyrektor Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach, po rozpatrzeniu odwołania K. K. od pisma Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie pozostawienia wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 bez rozpoznania - na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
Postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
K. K. złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dnia 12 maja 2010r. wniosek o przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego oraz o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Pismem z dnia 23 maja 2011r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pozostawił ten wniosek bez rozpoznania ze względu na nieusunięcie w terminie, wskazanych w wezwaniu braków formalnych wniosku. Podstawą prawną był przepis art. 64 § 2 k.p.a..
W dniu 8 października 2013r. wpłynęło do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, przekazane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR odwołanie K. K. od pisma Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Końskich z dnia 23 maja 2011r. w sprawie pozostawienia wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 bez rozpoznania.
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania, gdyż pozostawienie bez rozpoznania ma charakter czynności technicznej i nie rozstrzyga istoty sprawy, co wyłącza możliwość wniesienia środka odwoławczego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia 9 grudnia 2013r. wniósł K. K., podnosząc okoliczności dotyczące niemożności uzupełnienia wniosku o przyznanie płatności. W ocenie skarżącego organ winien był rozpoznać jego wniosek o przyznanie płatności.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Sąd nie ocenia zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego słuszności, czy też celowości.
Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w ramach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy też postępowania, skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności przedmiotowego rozstrzygnięcia.
Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest, wydane na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od czynności pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie płatności.
Należy podnieść, że obowiązkiem Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach, do którego wpływa odwołanie jest ustalenie na wstępie, czy dopuszczalne jest skorzystanie z administracyjnego toku instancji. Zgodnie bowiem z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia. Postanowienie takie jest ostateczne. Niedopuszczalność odwołania, o którym mowa w art. 134 k.p.a. może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym.
Przyczyny przedmiotowe niedopuszczalności odwołania występują, gdy odwołanie zostało wniesione w sprawie, która nie może podlegać załatwieniu przez wydanie decyzji administracyjnej, a stanowi jedynie informację udzieloną przez organ pierwszej instancji, jak również w przypadku braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku możliwości zaskarżenia decyzji (postanowienia) w toku instancji. Odwołanie nie służy także od decyzji (postanowień), które nie weszły do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną lub postanowieniem, a stanowi np. czynność materialno-techniczną (por. B.Adamiak J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydanie VIII, s. 596).
Pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o której podjęciu organ powiadamia wnoszącego podanie na piśmie. Przepisy k.p.a. przewidują zamknięty katalog zwyczajnych środków zaskarżenia (odwołanie, zażalenie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Żaden z tych środków zaskarżenia nie przysługuje od czynność materialno-technicznej pozostawienia podania bez rozpoznania, bo czynność ta nie dotyczy uprawnienia lub obowiązku, wynikających wprost z ustawy. Podejmując tę czynność, organ prowadzący postępowanie informuje stronę, że nie rozpozna jej sprawy na podstawie wniesionego podania, ponieważ nie uzupełniła ona w terminie braków tego podania. Następstwem pozostawienia podania bez rozpoznania jest zakończenie postępowania administracyjnego bez wydania decyzji, co wyklucza kwestionowanie tej czynności w drodze odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy).
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że nie została wydana decyzja, ani postanowienie w przedmiocie płatności, na które przysługiwałoby odwołanie do organu odwoławczego. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie płatności, o czym skarżący został powiadomiony pismem z dnia 23 maja 2011r. było formą zakończenia tego postępowania administracyjnego, uzasadnioną tym, że strona nie usunęła braków wniosku o przyznanie płatności w terminie, mimo wezwania i pouczenia.
Należy zauważyć, że w sytuacji, gdyby organ prowadzący postępowanie pozostawił wniosek bez rozpoznania, mimo że nie zachodziły przesłanki uzasadniające podjęcie tej czynności materialno technicznej (np. wezwanie organu wystosowane na podstawie art. 62 § 2 k.p.a. było wadliwe – wyrok NSA z 22 lutego 2012r., II GSK 3/11), to wówczas pozostaje on w bezczynności, gdyż odmawia rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji. Sąd w sprawie niniejszej nie badał jednak tych okoliczności, gdyż przedmiotem zaskarżenia był postanowienie z dnia 9 grudnia 2013r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, które jest zgodne z prawem.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 września 2013r. (sygn. I OPS 2/13, LEX 1356405) na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepis art. 134 k.p.a., co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.