Uzasadnienie
Z. R. złożył w dniu 23 marca 2009 r. formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca mieszka w jednym domu z żoną, ojcem i synem, ale prowadzi odrębne od nich gospodarstwo domowe, a związku z tym nie zna wysokości osiąganych przez nich dochodów, wie jedynie, że syn jest bezrobotnym. Skarżący pobiera emeryturę w wysokości 1237,12 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 100 m kw, mieszkania wielkości 50 m kw, budynku gospodarczego i inwentarsko-składowego oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 1ha, które nie przynosi żadnego dochodu. Skarżący stwierdził, że dochód z emerytury wystarcza mu jedynie na opłacenie zobowiązań, wykupienie leków i żywności.
Zgodnie z art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim, posiadanie tylko nieruchomości oraz osiąganie dochodu wystarczającego jedynie na opłacenie bieżących zobowiązań, wykupienie leków i żywności, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.