Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania W. P., utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] wydaną z upoważnienia Starosty w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z dnia [...] Starosta, działając na wniosek Zastępcy Prokuratora Prokuratury Rejonowej, skierował W. P. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w związku z istnieniem uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu 22 lipca 2014r. – osobiście.
Decyzją z dnia [...] organ I instancji, na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. nr 30, poz. 151 ze zm.), zatrzymał W. P. prawo jazdy kategorii B, C, B+E, C+E wydane przez Starostę. W uzasadnieniu organ wskazał na brak przedstawienia w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Odwołanie od ww. decyzji wniósł W. P., podnosząc zarzut nieskutecznego doręczenia decyzji z dnia [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymując w mocy zakwestionowaną decyzję, podzieliło w całości ustalenia faktyczne i argumentację prawną organu I instancji, podkreślając, że w niniejszej sprawie przeprowadzono wszechstronne postępowanie dowodowe. Organ wskazał przy tym, że postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013r. Sąd Rejonowy orzekł o zastosowaniu wobec W. P. obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu w niestacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego. Podstawą wydania powyższego postanowienia była opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna, w której W. P. został uznany za osobę uzależnioną od alkoholu.
W konsekwencji, zdaniem Kolegium, analiza zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że wobec stwierdzonego uzależnienia od alkoholu istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia W. P. Odnosząc się do zarzutu odwołania organ podkreślił, że decyzja z dnia [...] została doręczona stronie osobiście w dniu 22 lipca 2014r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. decyzję Kolegium wniósł W. P., domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, że zakwestionowane rozstrzygnięcie jest niezgodne z prawem, gdyż zostało wydane w następstwie niedoręczenia decyzji Starosty z dnia [...]. W tym zakresie skarżący podniósł, że nie otrzymał tej decyzji, która nie została doręczona ani jemu, ani dorosłemu domownikowi pozostającemu ze stroną we wspólnym zamieszkaniu i w wspólnym gospodarstwie domowym. Tym samym, decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie jest ostateczna, gdyż nie rozpoczął biegu termin do wniesienia odwołania od tego rozstrzygnięcia.
W konsekwencji brak podstaw do wydania kolejnej decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Wskutek niedoręczenia decyzji wzywającej do przedstawienia badań lekarskich nie rozpoczął bowiem bieg termin do złożenia stosownego zaświadczenia, wobec czego nie uchybił wyznaczonemu terminowi.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Na rozprawie sądowej w dniu 26 marca 2015r. skarżący poparł skargę.
Prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 ustawy P.p.s.a. sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.
Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego.
Zaskarżonym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławcze utrzymano w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty w przedmiocie zatrzymania skarżącemu W. P. prawa jazdy.
Podstawę materialnoprawną wydanych rozstrzygnięć stanowił art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. nr 30, poz. 151 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust.
- 2. Stosownie do tej ostatniej regulacji uprawniony lekarz, po przeprowadzeniu badania lekarskiego, wydaje osobie badanej orzeczenie lekarskie.
Analizując materiał dowodowy zebrany w aktach administracyjnych oraz treść wydanych w niniejszej sprawie decyzji należy uznać, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny, a następnie w sposób niewadliwy dokonały subsumcji tego stanu faktycznego do wynikających z cyt. art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy przesłanek zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. W tym zakresie wskazać trzeba, że:
- 1. w opinii sądowej psychiatryczno-psychologicznej z dnia 2 kwietnia 2013r., wydanej na zlecenie Sądu Rejonowego W. P. został uznany za osobę uzależnioną od alkoholu (k. 7);
- 2. postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013r. Sąd Rejonowy zastosował wobec W. P. obowiązek poddania się leczeniu odwykowemu w niestacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego (k. 2);
- 3. wnioskiem z dnia 31 lipca 2013r. Zastępca Prokuratora Prokuratury Rejonowej, wniósł o skierowanie – przez Starostę– W. P. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (k. 9);
- 4. decyzją z dnia [...] Starosta skierował W. P. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (k.
- 40) powołując się m. in. na:
- - informację z Poradni Leczenia Uzależnień z dnia 14 marca 2014r., z której wynika, że W. P. nie podjął stosownej terapii – pomimo takiego obowiązku zawartego w ww. postanowieniu Sądu Rejonowego
- - art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia, oraz pouczając stronę, że na ww. badania lekarskie należy zgłosić się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w terminie niezwłocznym z chwilą, kiedy decyzja stanie się prawomocna lub ostateczna.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że Starosta decyzją z dnia [...] zasadnie zatrzymał W. P. prawo jazdy. W tym zakresie organ trafnie powołał się na brak spełnienia przez skarżącego obowiązku wykonania – w wyznaczonym terminie – wymaganych ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...] badań oraz dostarczenia orzeczenia lekarskiego, celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W konsekwencji brak jest podstaw by przyjąć, że proces decyzyjny stosowania przepisu art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy przebiegł nieprawidłowo i zarazem, aby wieńcząca go decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego była wadliwa.
Należy przy tym podkreślić, że decyzja wydana na podstawie ww. przepisu nie jest podejmowana w ramach uznania administracyjnego, ale jest tzw. "decyzją związaną". Oznacza to, że w sytuacji, gdy – tak jak w niniejszej sprawie – osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawi w wymaganym terminie orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, starosta zobligowany jest do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie należy uznać go za niezasadny. Jak wynika z akt administracyjnych ww. decyzję W. P. odebrał w dniu 22 lipca 2014r. osobiście – co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru przedmiotowej przesyłki (k. 43). Dodatkowo podnieść trzeba, że strona nie wniosła odwołania od tej decyzji, w związku z czym przedmiotowe rozstrzygnięcie stało się ostateczne w dniu 30 lipca 2014r.
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.