Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania K. P. od decyzji Starosty K. z dnia [...] orzekającej o wprowadzeniu z urzędu zmiany w operacie ewidencji gruntów miasta C. obręb 01 polegającej na dokonaniu zmiany powierzchni działki nr 401 z dotychczasowej powierzchni 0,1391 ha na powierzchnię 0,1357 ha obliczoną ze współrzędnych na podstawie danych ze szkicu polowego sporządzonego przy scaleniu gruntów zatwierdzonego decyzją Wojewody K. z dnia [...] Nr [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Starosty K. z dnia [...] znak [...] i umorzeniu postępowania organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że pismami z dnia 22 i 23 października 2007 r K. P. zwróciła się do Starosty K. o podjęcie działań w celu aktualizacji numeru i powierzchni działki w ewidencji gruntów będącej jej własnością. Organ I instancji potraktował je jako wniosek o doprowadzenie do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków miasta C., ze stanem wynikającym z aktu notarialnego z dnia 4 października 1983 r. i zlecił wykonanie pomiaru kontrolnego przedmiotowej nieruchomości. Dokumentacja geodezyjna została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i była podstawą wydania decyzji z dnia [...] w której organ I instancji orzekł jednocześnie o odmowie wprowadzenia żądanych przez K. P. zmian i wprowadził z urzędu zmiany w operacie ewidencji gruntów miasta C. obręb 01 polegającej na dokonaniu zmiany powierzchni działki nr 401 z dotychczasowej powierzchni 0,1391 ha na powierzchnię 0,1357 ha. Od decyzji tej wniosła odwołanie K. P..
Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Starosty K. zawiera błąd proceduralny albowiem została wydana w postępowaniu prowadzonym na wniosek K. P. i jednocześnie rozstrzygała o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków z urzędu, w związku z tym organ uznał, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisu 61 § 1 kpa i uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że operat techniczny zawiera błędy, które należało wyjaśnić i sprostować.
Rozpoznając sprawę ponownie w trybie odwoławczym w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prowadząc postępowanie na wniosek K. P., którego przedmiotem było wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta C. 01 polegającej na zmianie numeru i powierzchni działki nr 401, pismem z dnia 11 października 2010 r. zawiadomił wnioskodawczynię o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta C. 01 zmiany powierzchni działki nr 401.
Organ odwoławczy stwierdził, że od tej chwili Starosta K. prowadził równolegle dwa postępowania administracyjne w tym samym przedmiocie.
W wyniku ponownego rozpoznawania sprawy z wniosku K. P. organ I decyzją z dnia [...] orzekł o odmowie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów miasta C. obręb 01 polegającej na zmianie numeru i powierzchni działki nr 401, zgodnie z żądaniem wnioskodawczyni.
Natomiast w dniu [...] organ I instancji w prowadzonym postępowaniu z urzędu orzekł o wprowadzeniu zmiany w ewidencji gruntów miasta C. obręb 01, polegającej na dokonaniu zmiany powierzchni działki nr 401 z dotychczasowej powierzchni 0,1391 ha na powierzchnię 0,1357 ha.
Organ odwoławczy powołując art. 61 § 1 kpa wskazał, że postępowanie administracyjne może się toczyć albo na wniosek strony albo z urzędu. Oznacza to zdaniem organu odwoławczego nie tylko to, że nie można jedną decyzją rozstrzygać sprawy prowadzonej z urzędu i na wniosek, ale również, ze nie można prowadzić równolegle dwóch postępowań administracyjnych w tym samym przedmiocie z tego powodu, że jedno zostało wszczęte na wniosek, a drugie z urzędu.
Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy uznał, że sprawa prowadzona z urzędu przez Starostę K. zakończona wydaniem decyzji z dnia [...] była bezprzedmiotowa w chwili wydania tej decyzji, a zatem decyzja została wydana nieprawidłowo i zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ uchylił decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła K. P..
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organy "niczego nie zrobiły do dnia dzisiejszego nie naprawił błędów w dokumentach i domaga się przywrócenia nr działki 323 i powierzchni 0,1476 ha tak jak ma w akcie notarialnym".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto podniósł, że w związku z wnioskiem K. P. Starosta K. prowadził postępowania zakończone decyzją z dnia [...] znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak [...].
Na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej nie popierał skargi, oświadczając, iż jest ona prawidłowa ale nie cofnął skargi albowiem mocodawczyni nie wyraziła na to zgody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 ustawy).
Prawidłowo organ odwoławczy wskazał, ze stosownie do treści art. 61 § 1 kpa, postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Takie określenie dwóch różnych form wszczęcia postępowania oznacz, że jeżeli postępowania administracyjne zostało wszczęte poprzez złożenie wniosku (art. 61 § 3 kpa), to taki charakter musi mieć do końca. W postępowaniu wszczętym na wniosek, to sama strona zakreśla granice rozpoznawanej sprawy, a rozstrzygnięcie organu musi odnosić się wprost do jej żądania i nie może zawierać orzeczenia w przedmiocie, co do którego strona wniosku nie złożyła. W postępowaniu z urzędu, ramy i granice rozpoznawanej sprawy określa natomiast organ administracji. Oczywistym jest, że nie mogą być prowadzone równolegle dwa postępowania administracyjne w tym samym przedmiocie z tego powodu, że jedno zostało wszczęte na wniosek, a drugie z urzędu.
Należy wskazać, że przepis art.61 § 1 kpa nie wyklucza możliwości przeprowadzenia postępowania z urzędu, jeśli w trakcie postępowania prowadzonego na wniosek, organ zgromadził dowody i materiały uzasadniające potrzebę wszczęcia postępowania z urzędu w sprawie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków wynikającą z § 44 pkt 2 rozporządzenia z dnia 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454), nakładającego na starostę obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności. Postępowanie takie w niniejszej sprawie winno być wszczęte dopiero po zakończeniu postępowania prowadzonego na wniosek strony.
Skoro zatem kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała niezgodności z prawem w rozumieniu przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy.
Orzeczenie o przyznaniu ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej uzasadnia § 18 ust.1c, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr. 163, poz. 1349 ze zm.)