Uzasadnienie
K.P. złożyła na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu przedłożenia oceny technicznej obiektu budowlanego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni mieszka razem z córką i dwoma wnuczkami w K., ale prowadzi gospodarstwo samodzielnie domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 598,66 zł netto miesięcznie. Ponadto korzysta z pomocy społecznej, co potwierdza przedłożone zaświadczenie. Z karty leczenia szpitalnego wynika, że skarżąca cierpi na choroby układu krążenia, wymaga systematycznego przyjmowania leków. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku, z akt administracyjnych wynika, że jest ona współwłaścicielką zabudowanej działki nr ewidencji gruntów 401 w C. o powierzchni 0,1391 ha.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń prze sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: bardzo niski dochód emerytury, korzystanie z pomocy społecznej, brak majątku poza udziałem we współwłasności nieruchomości, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, uznano że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.