Uzasadnienie
S. Sp. z o.o. działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 4, art. 50 § 1, art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023, poz. 1634), dalej jako p.p.s.a., złożył skargę na czynność Burmistrza Miasta Sandomierza w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych SSZ.7340.129.2023.WSM z dnia 26 października 2020 r., tj. Nr I/12/A/11/2020 na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do 4,5% oraz na piwo, Nr I/12/B/12/2020 na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% i Nr I/12/C/9/2020 na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18%.
Zaskarżonej czynności skarżący zarzucił naruszenie art. 111 ust. 8 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez jego niezastosowanie i niezwrócenie Spółce opłat wniesionych za korzystanie z ww. zezwoleń w 2023 r., mimo, że udzielane Spółce zezwolenia obowiązywały wyłącznie przez część danego roku kalendarzowego.
W oparciu o przedstawione zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, według norm prawem przepisanych.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 6 marca 2024 r. wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SA/Ke 48/24 ze skargi S. Sp. z o.o. na akt Burmistrza Sandomierza z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129. 2023.WSM w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) sprawę ze skargi Spółki na akt Burmistrza Sandomierza z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129.2023.WSM w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu.
Wyłączoną sprawę wpisano do repertorium SA pod numerem II SA/Ke 143/24.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazywał, że trzema decyzjami z 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.1., SSZ.7340.102.2023.WSM.2, SSZ.7340.102.2023.WSM.3, Burmistrz Sandomierza stwierdził wygaśnięcie z dniem 15 października 2023 r. zezwoleń z dnia 26 października 2020 r. Powołując się na wyrok NSA z 20 sierpnia 2020 r. sygn. akt II GSK 518/20 oraz wyrok WSA w Gliwicach z 7 grudnia 2020 r. podnosił, że w przypadku zawiadomienia o rezygnacji z zezwolenia organ wydaje decyzję stwierdzającą jego wygaśnięcie, a zarazem nie ma przeszkód aby jednocześnie zarządzić w dacie wydania decyzji wygaszającej – obowiązek zwrotu nadpłaconej opłaty za korzystanie z zezwoleń.
Spółka zwróciła się z wnioskiem o uzupełnienie decyzji stwierdzającej wygaszenie zezwoleń o stwierdzenie nadpłaty przedmiotowych opłat. Postanowieniem z 8 grudnia 2023 r. wniosek nie został uwzględniony. Skarżący nie kwestionuje zasadności odmowy uwzględnienia wniosku w przedmiocie uzupełnienia decyzji, gdyż zwrot opłat stanowi czynność materialno-techniczną, która nie wymaga ujęcia w sentencji decyzji administracyjnej. Spółka kolejnym wnioskiem z 19 grudnia 2023 r. zwróciła się do organu bezpośrednio z żądaniem zwrotu przedmiotowych opłat w nienależnej części. Burmistrz Sandomierza pismem z 2 stycznia 2024 r. poinformował Spółkę o podtrzymaniu stanowiska wyrażonego w postanowieniu z 8 grudnia 2023 r. (odmowa uzupełnienia decyzji) i odmowie zwrotu przedmiotowych należności.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Sandomierza wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej skarżąca Spółka na podstawie art. 18 ust. 12 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w dniu 19.10.2023 r. złożyła wniosek o wygaszenie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.
Uwzględniając wniosek organ trzema decyzjami z 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.1, SSZ.7340.102.2023.WSM.2 i SSZ.7340.102.2023.WSM.3 orzekł o wygaszeniu, na wniosek Spółki, zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych nr I/12/A/11/2020, nr I/12/B/12/2020 i nr I/12/C/9/2020. Następnie odpowiednio trzema postanowieniami z 8 grudnia 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.4, SSZ.7340.102.2023.WSM.5 i SSZ.7340.102.2023.WSM.6 organ odmówił Spółce uzupełnienia ww. decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz w przedmiocie zarządzenia zwrotu ustalonej nadpłaty na rzecz Spółki.
Wobec wniosku Spółki z dnia 27 grudnia 2023 r. o zwrot opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, Burmistrz zaskarżonym pismem z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.129.2023.WSM podtrzymał swoje stanowisko w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych i odmowie zarządzenia zwrotu nadpłaty na rzecz przedsiębiorcy.
Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że zakończenie działalności gospodarczej w danym roku nie jest przesłanką do zwrotu opłaty za zezwolenie na sprzedaż alkoholu, zaś przepisy nie regulują takiego przypadku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga będzie niedopuszczalna w sytuacji, gdy nie będzie spełniała warunków odnośnie do przedmiotu skargi, jej formy i treści.
Warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest istnienie aktu, który rozstrzyga o przedmiocie zaskarżenia. Niedopuszczalna jest zatem skarga na akt, który nie istnieje w obrocie prawnym, bowiem nie został wydany.
Z uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 48/24, z której wyłączona została niniejsza sprawa wynika, że zaskarżony w rozpatrywanej obecnie sprawie akt Burmistrza Sandomierza z 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129.2023.WSM, dotyczył wyłącznie sprawy z wniosku Spółki o zwrot części opłaty uiszczonej za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% (z wyjątkiem piwa). Mimo braku jasnego określenia w zaskarżonym akcie z dnia 2 stycznia 2024 r. jego przedmiotu, Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 48/24 uznał, że jego istotą była właśnie odmowa zwrotu części opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% (z wyjątkiem piwa).
Jak wyjaśnił Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 48/24, taka ocena tego aktu wynika stąd, że podtrzymano w nim w mocy postanowienie Burmistrza Sandomierza z dnia 8 grudnia 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM dotyczące odmowy uzupełnienia decyzji z dnia 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.2 o stwierdzeniu nadpłaty uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych i o zarządzeniu zwrotu ustalonej nadpłaty na rzecz Spółki, a decyzja z dnia 3 listopada 2023 r. o wskazanym w akcie z dnia 2 stycznia 2024 r. znaku: SSZ.7340.102.2023.WSM.2, dotyczy stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia wydanego wyłączenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu właśnie powyżej 4,5% do 18% z wyjątkiem piwa.
Tymczasem w sprawie niniejszej Spółka uczyniła przedmiotem zaskarżenia odmowę zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu, o której rozstrzyga postanowienie Burmistrza Sandomierza z dnia 8 grudnia 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.6 dotyczące odmowy uzupełnienia decyzji z dnia 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.3 o stwierdzeniu wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 18 %.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżony akt z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129.2023.WSM nie rozstrzyga w zakresie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18% alkoholu. Za takim przyjęciem przemawia bowiem okoliczność, że skoro skarżąca Spółka w odpowiedzi na trzy postanowienia Burmistrza z dnia 8 grudnia 2023 r. odmawiające uzupełnienia trzech decyzji z dnia 3 listopada 2023 r. dotyczących wygaszenia trzech posiadanych przez tę Spółkę zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych każdego z trzech rodzajów wymienionych w art. 11¹ ustawy o wychowaniu w trzeźwości, złożyła trzy wnioski o zwrot części uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż tych trzech rodzajów napojów alkoholowych, a nie zażalenia na te trzy postanowienia o odmowie uzupełnienia trzech decyzji z dnia 3 listopada 2023 r., to istotą odmowy uwzględnienia tych wniosków nie mogło być i nie było podtrzymanie odmowy uzupełnienia każdej z tych decyzji, ale odmowa zwrotu dochodzonej części uiszczonej opłaty.
Z materiału dowodowego w niniejszej sprawie natomiast nie wynika, by Burmistrz Sandomierza wydał akt w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu.
Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., zobligowany był orzec jak w punkcie I sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.