Uzasadnienie
II SA / Ke 144/06
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania A. C. od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta, odmawiającej przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku celowego w kwocie [...] zł na zakup podręczników szkolnych i zeszytów dla syna K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja ta została wydana po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 maja 2005 roku w sprawie II SA/Kr 303/02 poprzedniej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] oraz decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] w części odmowy przyznania A. C. zasiłku celowego na zakup podręczników i zeszytów dla K. C. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że brak jest podstaw do odmowy przyznania zasiłku skarżącemu ze względu na fakt, że dzieci pozostają na wyłącznym utrzymaniu żony i ona sprawuje nad nimi opiekę. Zgodnie z brzmieniem art. 38 ustawy z dnia 29.XI.1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 zez m.) świadczenia pomocy społecznej są udzielane na wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego bądź innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego, a nawet pomoc społeczna może być udzielana z urzędu. W konsekwencji z wnioskiem o udzielenie zasiłku celowego na zakup podręczników dla syna K. mógł wystąpić skarżący A. C., którego władza rodzicielska nie została ograniczona
Rozpoznając ponownie wniosek A. C. z dnia 5 września 2001 r. skierowany do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o przyznanie zasiłku celowego w kwocie [...] zł na kupno podręczników i zeszytów dla syna K., który rozpoczął naukę w gimnazjum organ I instancji odmówił pomocy finansowej w tej formie, uzasadniając swoje stanowisko tym, że na dzień rozpatrywania wniosku uległa zmianie sytuacja faktyczna i prawna sprawy. Syn skarżącego K. C. upełnoletnił się i złożył oświadczenie w dniu 27.IX.2005 r., że "nie wyraża zgody, aby ojciec występował o pomoc do MOPR w jego imieniu".
Od decyzji tej A. C. złożył odwołanie podnosząc, że sprawa jest nadal aktualna, bo syn podjął studia i wskazał, że pomoc winna być wypłacona synowi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania utrzymało zaskarżoną decyzje w mocy i w uzasadnieniu poza przedstawieniem stanu prawnego i faktycznego sprawy wskazało, że organ I instancji podjął działania w celu udzielenia pomocy bezpośrednio synowi A. C. K. i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] przyznało mu pomoc społeczną w wysokości [...] zł na zakup podręczników i pomocy szkolnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego na powyższą decyzję A. C. zarzucił, że decyzja ta "zignorowała prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 maja 2005 roku", zarzucił ponadto, że organy nie przeprowadziły żadnego postępowania wyjaśniającego, nie przesłuchano jego syna K. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest badać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa, skutkujących koniecznością jej uchylenia lub też stwierdzenia jej nieważności.
Zaskarżona decyzja zapadła po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylającym poprzednią decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] oraz decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] w części odmowy przyznania A. C. zasiłku celowego na zakup podręczników i zeszytów dla K. C. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu, uchylającym decyzję wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia, jednak w wypadku zmiany stanu prawnego powodującego, iż pogląd sądu staje się nieaktualny oraz zmiany (po wydaniu orzeczenia sądowego) istotnych okoliczności faktycznych ocena prawna traci moc wiążącą. Taka sytuacja zaistniała w sprawie niniejszej.
Przy ponownym rozpoznaniu wniosku A. C. z dnia 5 września 2001 roku o przyznanie mu zasiłku celowego w wysokości [...]zł na zakup podręczników i zeszytów dla syna K. organ I instancji stwierdził, iż K. C. stał się pełnoletni i odebrał od niego w dniu 27 września 2005 roku oświadczenie, w którym nie wyraził zgody, aby jego ojciec występował o pomoc w jego imieniu. To oświadczenie musiało skutkować wydaniem decyzji odmownej dla skarżącego odnośnie przedmiotowego wniosku przez organ I instancji, utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy.
Należy zauważyć, że organ I instancji w dniu 13 października 2005 r. wydał decyzję w przedmiocie przyznania zasiłku celowego bezpośrednio synowi skarżącego K. C., która to decyzja stała się ostateczna.
Pomoc ta została dokonana zgodnie z oczekiwaniem A. C., który w odwołaniu z uwagi na fakt, że syn jest pełnoletni wnosił o wypłatę zasiłku bezpośrednio synowi.
Zarzut skargi, iż organ odwoławczy winien rozpatrzyć sprawę na rozprawie, a nie na posiedzeniu niejawnym nie jest zasadny. Przepis art. 17 ustawy z dnia12.10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 79, poz. 856 ze zm.) przewiduje rozpatrzenie sprawy na posiedzeniu niejawnym, z której to możliwości prawnej organ odwoławczy skorzystał w rozpoznawanej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).