Uzasadnienie
W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z dnia 18 stycznia 2010r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia 9 marca 2010r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 marca 2010r.
W dniu 19 marca 2010r. W. B. złożył do Sądu pismo z dnia 16 marca 2010r., w którym oświadczył, że z powodów finansowych rezygnuje z rozpatrzenia skargi przez Sąd. Kwota wpisu przekracza bowiem wartość przedmiotu sprawy. Skarżący wskazał również, że jego dochody nie pozwalają na opłacenie wpisu.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 19 marca 2010r., skarżący został wezwany do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia precyzującego, czy cofa skargę, czy też pismo z dnia 16 marca 2010r. należy potraktować jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wezwanie to skarżący otrzymał w dniu 25 marca 2010r. jednak nie udzielił na nie odpowiedzi, nie uiścił również kwoty wpisu ani nie nadesłał 1 egzemplarza odpisu skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi między innymi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia zarządzenia z dnia 9 marca 2010r. skarżący nie uiścił wymaganej kwoty wpisu ani nie złożył 1 egzemplarza odpisu skargi. W wyznaczonym terminie nie sprecyzował również swojego stanowiska w kwestii cofnięcia skargi, względnie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.