Uzasadnienie
T. A. złożył wypełniony formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca przebywa w areszcie śledczym, nie osiąga żadnego dochodu, nie posiada własnego majątku ani środków płatniczych. Skarżący wskazał jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym byłą żonę i troje dzieci w wieku 19 lat, 18 lat i 15 lat. Z akt sprawy wynika, wnioskodawca że ostatnio mieszkał w domu stanowiącym własność jego żony.
Prawomocnym postanowieniem referendarza z dnia 7 kwietnia 2017 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.
Wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. A. Skarżący w dniu 30 maja 2017 r. złożył formularz PPF z wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i podając te same dane, co poprzednio.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie stało się zbędne, a postępowanie tej w sprawie umarza się, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 kwietnia 2017 r. którym zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości na wszystkich etapach postępowania sądowego, w tym od opłaty kancelaryjnej i wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.