Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy odroczenia nakazu rozbiórki.
Uczestniczka postępowania S. C. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła w dniu 20 sierpnia 2010 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 670 zł netto miesięcznie. Uczestniczka jest właścicielką domu wielkości 88 m kw i nieruchomości rolnej o powierzchni 2,14 ha oddanej w dzierżawę. Wnioskodawczyni stwierdziła, że po opłaceniu rachunków i wykupieniu leków często nie wystarcza jej na życie.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkowa wnioskodawczyni, przede wszystkim bardzo niski dochód, przeznaczany w większości na utrzymanie domu i zakup lekarstw oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest ona pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.