Uzasadnienie
Ł. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Podał, że nie podejmuje stałego zatrudnienia ze względu na stan zdrowia żony, która leczy się psychiatrycznie i nie można zostawić jej samej w domu.
Jak wynika z akt administracyjnych Ł. K. w dniu 8 lutego 2013 r. złożył wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone postanowieniem organu odwoławczego z dnia [...] Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji odmówił przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia stwierdzając, że wnioskodawca nie zrezygnował z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki.
W wyniku rozpatrzenia złożonego przez Ł. K. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy, cytując art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) dalej "ustawa o świadczeniach rodzinnych" wskazał, że od czasu zaliczenia B. K. do osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, Ł. K. był osobą bezrobotną, zarejestrowaną w urzędzie pracy, uczestniczył w zajęciach w CIS-ie oraz podejmował pracę jako tynkarz. Nie można więc uznać, ze jest on osobą rezygnującą z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny.
Od tej decyzji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13) do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
Wniosek ten został w Trybunale Konstytucyjnym zarejestrowany pod sygn. P 1/14. Niewątpliwie odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na cytowane pytanie będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, gdyż z uzasadnienia zaskarżonych decyzji wynika, że powodem odmowy przyznania wnioskodawcy żądanego świadczenia było ustalenie, że nie spełnił on przesłanki określonej w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w postaci rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją, w zakresie w jakim pominięte zostały osoby nie podejmujące zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oznaczałoby, że sytuacja prawna skarżącego mogłaby ulec zmianie na korzyść.
Wobec tego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia opisanej sprawy przez Trybunał Konstytucyjny.