Uzasadnienie
W dniu 2 maja 2013 r. J. N. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 170 m², mieszkania wielkości 50 m², nieruchomości rolnej o powierzchni 5,26 ha, ciągnika z 1997 r. i innych maszyn rolniczych. Wnioskodawca utrzymuje się ze sprzedaży produktów rolnych, która przynosi miesięczny dochód w wysokości 1500 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jego dochód jest zabierany przez komornika, ponadto utracił płynność finansową z związku niewypłacaniem dopłat do rolnictwa i sankcjami nałożonymi przez Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawcy w tym brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym oraz fakt, że osiągany dochód jest zajęty przez komornika, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i dotyczy tylko tych kosztów sądowych do ponoszenia których skarżący jest zobowiązany na obecnym etapie postępowania sądoadministracyjnego i w przyszłości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.