Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] Nr [...] Rada Gminy powołała z dniem 28 lutego 2007r. na stanowisko skarbnika gminy, który jest jednocześnie głównym księgowym budżetu – B. G. W uzasadnieniu podano, że uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust.2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.01.142.1591 ze zm.), w związku z odejściem na emeryturę poprzedniego skarbnika gminy.
Skargę na powyższą uchwałę, w oparciu o przepis art. 93 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Wojewoda, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności i zarzucając, że została ona podjęta z rażącym naruszeniem art. 45 ust.2 pkt 4b w zw. z art. 45 ust.7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (Dz.U. 05.249.2104 ze zm.).
W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że skarbnikiem jednostki samorządu terytorialnego może być jedynie osoba, która spełnia wymogi określone w powyższych przepisach, których treść przytoczył. Między innymi, musi ona ukończyć ekonomiczne jednolite studia magisterskie, ekonomiczne wyższe studia zawodowe, uzupełniające ekonomiczne studia magisterskie, ekonomiczne studia podyplomowe lub – w niektórych przypadkach - pomaturalną szkołę ekonomiczną. B. G. powołana kwestionowaną uchwałą na skarbnika Gminy wymogów tych nie spełnia, gdyż posiada wykształcenie średnie rolnicze.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi i wyjaśniła, że powołując skarbnika działała w sytuacji, kiedy zachodziła potrzeba obsady tego stanowiska w związku z koniecznością sporządzenia sprawozdań finansowych za rok 2006. Pozyskana w wyniku starań Wójta jak i Przewodniczącej Rady kandydatka posiadała odpowiedni zasób wiedzy, jak również doświadczenia zawodowego, aby podołać nakładanym na nią obowiązkom, czego najlepszym dowodem jest przepracowany przez nią rok i efekty pracy oceniane bardzo pozytywnie przez Regionalną Izbę Obrachunkową. Uczyniony zaskarżonej uchwale zarzut, że podjęta została z rażącym naruszeniem art. 45 ust.2 pkt 4b w zw. z art. 45 ust.7 ustawy o finansach publicznych nie jest do końca trafny, gdyż powołany przez Radę Gminy skarbnik spełnia wszystkie inne warunki oprócz szkoły ekonomicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona uchwała narusza art. 45 ust.2 pkt 4 w zw. z art. 45 ust.7 ustawy o finansach publicznych.
Zgodnie z treścią powołanych przepisów, głównym księgowym jednostki sektora finansów publicznych może być osoba, która:
- a) ukończyła ekonomiczne jednolite studia magisterskie, ekonomiczne wyższe studia zawodowe, uzupełniające ekonomiczne studia magisterskie lub ekonomiczne studia podyplomowe i posiada co najmniej 3-letnią praktykę w księgowości,
- b) ukończyła średnią, policealną lub pomaturalną szkołę ekonomiczną i posiada co najmniej 6-letnią praktykę w księgowości,
- c) jest wpisana do rejestru biegłych rewidentów na podstawie odrębnych przepisów,
- d) posiada świadectwo kwalifikacyjne uprawniające do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych lub certyfikat księgowy, wydane na podstawie odrębnych przepisów (art. 45 ust.2 pkt 4 ustawy).
Stosownie zaś do art. 45 ust.7 tej ustawy, przepisy dotyczące głównego księgowego stosuje się odpowiednio do głównego księgowego budżetu państwa, głównego księgowego części budżetowej oraz skarbnika (głównego księgowego budżetu jednostki samorządu terytorialnego).
Bezsporną w sprawie okolicznością jest fakt, że powołana zaskarżoną uchwałą na skarbnika gminy B. G nie posiada wykształcenia ekonomicznego wymaganego łącznie z innymi warunkami określonymi w art. 45 ust.2 pkt 4 ustawy o finansach publicznych. W tej sytuacji spełnienie przez nią innych wymogów np. długoletnia praktyka w księgowości czy doświadczenie zawodowe, na co powołuje się Rada Gminy w odpowiedzi na skargę – pozostaje bez znaczenia prawnego.
Zaskarżona uchwała narusza zatem prawo w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości. Stwierdzenie jej nieważności nie jest jednak możliwe z uwagi na treść art. 94 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem, nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust.1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego.
Ponieważ zaskarżona uchwała podjęta została ponad rok temu, a nie zachodzą pozostałe przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 94 ust.2 ustawy o samorządzie gminnym stwierdził, że podjęta ona została z naruszeniem prawa,
Orzeczenie zawarte w pkt II oparto o przepis art. 152 p.p.s.a.