Uzasadnienie
H. S. złożyła w dniu 8.III.2011 r. formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawnym umysłowo szwagrem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 936,11 zł, a szwagier otrzymuje rentę w wysokości 706 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 60 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 3,4 ha, która nie przynosi dochodu.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim: niski dochód na dwie osoby w rodzinie oraz posiadanie jedynie małego niedochodowego gospodarstwa rolnego, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.