Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda, po rozpoznaniu odwołania M. S., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...] o odmowie przyznania M. S. odszkodowania za część nieruchomości położonej w K. przy [...], objętej księgą wieczystą KW Nr [...], prowadzonej przez Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w K. z tytułu zajęcia jej pod w/w drogi publiczne.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy, przytaczając treść art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), wskazał, iż odszkodowanie za nieruchomość lub jej część zajętą pod drogę publiczną jest ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości (art. 129 ust. 1, 130 ust. 2 i 132 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami – Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001r. do dnia 31 grudnia 2005r.
Natomiast po upływie tego okresu roszczenie odszkodowawcze wygasa i nie może być już dochodzone. Wniosek M. S. o przyznanie odszkodowania za część nieruchomości położonej w K. przy [...] zajętej pod drogę publiczną złożony został w dniu 17 września 2008r., a więc po upływie w/w terminu, co skutkowało odmową przyznania odszkodowania, o czym zasadnie orzekł organ I instancji.
Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła M. S. W uzasadnieniu skargi podniosła, że o możliwości dochodzenia odszkodowania nie wiedziała, ponieważ nie otrzymała decyzji Wojewody potwierdzającej nabycie przez Gminę części nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. Podniosła ponadto, że czuje się oszukana i wprowadzona w błąd przez organy administracji państwowej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 23 kwietnia 2009 roku skarżąca oraz pełnomocnik organu wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego, które ma wpływ na wynik niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W tym miejscu wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2007r., sygn. akt: II SA/Gl 619/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym:
"Czy przepis art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) w zakresie, w jakim określa termin wygaśnięcia roszczenia o odszkodowanie bez powiązania z faktem i datą wydania decyzji, o której mowa w art. 73 ust. 3 tej ustawy, jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP?".
Przedstawione powyżej pytanie prawne jest obecnie przedmiotem rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt P 33/07.
Podstawę materialną zaskarżonej przez M. S. decyzji Wojewody z dnia [...] stanowi przepis art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, zatem stwierdzić należy, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. zawiesić postępowanie sądowe.