Uzasadnienie
K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W dniu 3 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła do Sądu pismo, w którym zwróciła się o zwolnienie jej od obowiązku poniesienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Do pisma załączyła formularz PPF.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 1573,73 zł, a jej mąż pobiera rentę w wysokości 962,04 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu jednorodzinnego wielkości 201 m kw z 1985 r. na działce o powierzchni 1318 m kw. Skarżąca podała następujące stałe wydatki roczne: 440 zł tytułem podatku, 200 zł za wywóz śmieci oraz miesięczne: woda – 60 zł prąd – 100 zł, gaz – 150 zł, leki – 350 zł, dojazdy do lekarza do K. wizyty lekarskie - 360zł, opał – 200 zł, telefony 60 zł. Pozostała część dochodu jest przeznaczana na zakup wyżywienia, środków czystości, odzieży, pomoc chorej matce skarżącej.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczymi przede wszystkim: dochód z emerytury i renty wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb dwojga życiowych oraz brak majątku poza domem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.