Uzasadnienie
J. K. do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego dołączył formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie adwokata.
Skarżący podał we wniosku, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac dorywczych. Oświadczył, że jest chory, brakuje mu pieniędzy na bieżące utrzymanie, opłaty zakup leków. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący w 2012 r. korzystał z zasiłków z pomocy społecznej.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, przede wszystkim brak własnego majątku i stałego dochodu, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach alimentacyjnych. Zatem skarga J. K. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.