Uzasadnienie
J. K. złożył w dniu 27 marca 2010 r. urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy wodociągu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe razem z matką. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 90 m. kw i nieruchomością rolną o powierzchni 2,26 ha. Skarżący osiąga z gospodarstwa rolnego miesięczny dochód w wysokości 183,33 zł, a jego matka pobiera rentę rodzinną z dodatkiem opiekuńczym, kombatanckim i ryczałtem energetycznym w wysokości 1202,68 zł miesięcznie. Matka wnioskodawcy jest osobą niepełnosprawną, wymaga ciągłej opieki, leczenia i rehabilitacji.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 7 kwietnia 2010 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.
Wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W dniu 25 czerwca 2010 r. skarżący ponownie złożył formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata do skargi kasacyjnej. Podał te same, co poprzednio, jedynie dochód z gospodarstwa rolnego wynosi obecnie 239 zł miesięcznie.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie uwzględniając sytuację majątkową wnioskodawcy, w szczególności: dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób oraz brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i niepełnosprawnej matki. Zatem jego wniosek o adwokata z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.
Oddaleniu podlega natomiast kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 7 kwietnia 2010 r., którym zwolniono skarżącego od wszelkich kosztów sądowych na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego, w tym od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem i wpisu od skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.