Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w Poznaniu decyzją z dnia [...] na podstawie art. 64 i art. 140aa ust.1-3, art. 140ab ust.1 pkt 3 lit c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137), i art. 104 § 1 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli z dnia 5 sierpnia 2013 r., nałożył na G. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: [...] – karę pieniężną w kwocie 15000 zł, za wykonywanie przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII.
Decyzją z dnia [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego w Warszawie, po rozpatrzeniu odwołania G. D., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
G. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na wyżej wymienioną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość miejscową sądów administracyjnych określa art. 13 § 2 p.p.s.a. według którego, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.(art. 13 § 3 p.p.s.a.).
Wykonując tę delegację Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 18 kwietnia 2011 r. wydał rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr z 2011r. Nr 89 poz. 506 z poźn. zm.). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Rozporządzenie to weszło w życie po upływie 30 dni od dnia jego ogłoszenia, tj. w dniu 30 maja 2011 r.
Sprawy objęte tym przekazaniem dotyczą - zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym - nałożenia kar pieniężnych za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Wysokość kar za poszczególne naruszenia wynosi od 50 złotych do 10.000 złotych.
Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego Warszawie i utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego sprawa rozpoznana przez te organy administracji nie dotyczyła nałożenia żadnej z kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym i w załączniku nr 3 do tej ustawy. Przedmiotem zaskarżonej decyzji administracyjnej było nałożenie na podstawie art. 140aa ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137) kary pieniężnej w wysokości 15000 zł za przejazd po drogach publicznych pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia kategorii VII, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i załączniku nr 1 do ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Ze względu na to, że przedmiotem zaskarżonej decyzji nie była żadna z kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, do ustalenia właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego nie będzie miało zastosowanie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. Zgodnie więc z przytoczonym wyżej art. 13 § 2 p.p.s.a., niniejsza sprawa należy do właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W rozpoznawanej sprawie organem tym jest Główny Inspektor Transportu Drogowego, który ma siedzibę w Warszawie. Zatem sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z art. 59 § 1 zd 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie przytoczonych przepisów stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości podstawie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.