Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. postanowieniem z dnia [...]odmówił T. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu decyzji Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął w dniu 17 listopada 2003r. Strona nie spełniła wymogów formalnych przewidzianych art. 58 kpa którymi są: złożenie prośby o przywrócenie terminu, uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, złożenie prośby w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełnienie czynności do której odnosi się uchybiony termin. Zdaniem organu T. M. ponosi wyłączną winę w uchybieniu terminu a skoro tak, to brak jest podstaw umożliwiających jego przywrócenie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia 5 grudnia 2003r. Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł T. M.. Skarżący nie odniósł się do treści zaskarżonego postanowienia kierując swoje zarzuty wyłącznie do decyzji z dnia [...] nr [...] Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podnosi, iż Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających, iż uchybienie terminu zostało spowodowane złym stanem zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi T. M. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 cyt. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną, z tym tylko ograniczeniem, że nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu.
Podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 58 § 1 kpa, w myśl którego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy oraz § 2 cyt. artykułu, który stanowi, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie dopełniając czynności, dla której określony był termin. Stosownie zaś do § 3 art. 58 kpa, przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.
W orzecznictwie przyjmuje się, że o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. wyrok NSA OZ w Lublinie z dnia 8 lipca 1998r., ISA/Lu 727/97 - LEX nr 34743; wyrok NSA OZ w Szczecinie z dnia 2 lutego 2000r., SA/Sz 2125/98 - LEX nr 39797).
Z akt rozpoznawanej sprawy w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [..] odebrała żona skarżącego w dniu 17 stycznia 2001r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji. Przewidziany przepisami kodeksu postępowania administracyjnego 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 31 stycznia 2001r.
W piśmie z dnia 23 grudnia 2002r. (k. akt nr 23) oraz w piśmie z dnia 17 listopada 2003r. (k. akt nr 29) nadanego zgodnie z datą stempla pocztowego w dniu 12 listopada 2003r. skarżący wyjaśnił, że odwołanie od powyższej decyzji wniósł w dniu 20 marca 2002r. z tym, że nie do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, a do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, postanowieniem z dnia 26 czerwca 2002r. sygn. akt II SA/Kr 806/02 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił skargę T. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i osób Represjonowanych w W. z dnia [...] nr[...].
Wobec zaistniałych w sprawie okoliczności uznać należy, iż T. M. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] złożył w dniu 23 grudnia 2002r., a wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia zawarł w piśmie z dnia 17 listopada 2003r.
Skarżący poza ogólnym stwierdzeniem zawartym w piśmie z dnia 12 listopada 2003r., iż złożenie "odwołania" uniemożliwił mu stan zdrowia nie uprawdopodobnił, że w sytuacji, w jakiej się znalazł zaszła przeszkoda, która uniemożliwiałaby mu wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (nazywane przez skarżącego "odwołaniem"). Nie wskazał również okoliczności, od których należałoby przyjąć rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Skoro skarżący nie uprawdopodobnił, że w rozumieniu art. 58 § 1 kpa uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, skarga zaś podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270).