Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia S. K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] ustalające opłatę legalizacyjną w wysokości 50.000 zł, celem zalegalizowania dobudowy ganku do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce stanowiącej własność S. K., położonej w Ś., oznaczonej Nr [...]. Materialnoprawną podstawę orzekania w niniejszej sprawie stanowił m.in. przepis art. 59f ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach S. K. wnosząc o jego uchylenie i odstąpienie od naliczenia "niewspółmiernie wysokiej" opłaty legalizacyjnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W toku rozpoznania skargi S. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., w sprawie o sygn. II OSK 568/06 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniami prawnymi:
- 1. czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.
z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP,
2. czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i art. 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, jest zgodny z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
Powyższa sprawa zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą
P 64/07.
Ponieważ podstawą materialnoprawną zaskarżonego postanowienia jest między innymi przepis art. 59f ust.1 Prawa budowlanego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy P 64/07.