Uzasadnienie
P. D. złożył w dniu 20 kwietnia 2009 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca wraz z matką mieszka u brata w K. Skarżący pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 512 zł brutto miesięcznie i ma obowiązek płacić alimenty na rzecz siedmioletniego syna i żony w wysokości 500 zł miesięcznie. Matka wnioskodawcy otrzymuje rentę w wysokości 1034,39 zł brutto miesięcznie, a jego brat pracuje fizycznie i osiąga dochód nieznany skarżącemu. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz drewnianego domu wielkości 60 m kw. Z akt sprawy wynika, że budynek ten znajduje się na działce nr 1254 o powierzchni 13 arów w miejscowości K. 71.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: bezrobocie, niski dochód własny, który w całości jest przeznaczany na zapłatę alimentów na rzecz małoletniego syna i żony, posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.