Uzasadnienie
K. P. złożyła formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na czynności Gminy w przedmiocie zbiorowego zaopatrzenia w wodę.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury wysokości 1310 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz współwłasności w mieszkania wielkości 55 m kw i działki o powierzchni 430 m kw. Wnioskodawczyni podała, że ponosi całość kosztów związanych z utrzymaniem domu, bowiem jej były mąż nie dokłada się do wydatków. Skarżąca wymieniła następujące stałe wydatki i zobowiązania: woda butelkowa -250 zł, gaz – 50 zł, prąd- 100 zł, telefon – 150 zł, leki -300 zł, podatek i śmieci – 50 zł, środki czystości – 50 zł, jedzenie- 300 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że cierpi na chorobę Hashimoto, cukrzycę, łuszczycę, dyskopatię, depresję, po zawale serca ma wszczepione 2 steny, zażywa lek na nowotwór.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, w tym dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, w tym kosztów związanych z utrzymaniem domu oraz zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie i utrudniający samodzielne występowanie prze sądem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.