Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak: [...] wydaną na podstawie art. 15 ust. 2, art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 993 ze zm.) oraz art. 138 § 1 kpa Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] znak: [...] Prezydenta Miasta orzekającej o odmowie wymeldowania M. T. s. A. z pobytu stałego z lokalu nr 19 położonego przy ul. L. w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] wniosła Gmina - Miejski Zarząd Budynków zarzucając naruszenie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych poprzez dokonanie rozszerzającej wykładni tego przepisu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podnosząc merytoryczną argumentację przemawiającą za prawidłowością podjętego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga z przyczyn formalnych podlega odrzuceniu.
Przed rozpoznaniem merytorycznym każdej sprawy konieczna jest ocena dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Do warunków dopuszczalności skargi należy m.inn. ocena czy skarga została wniesiona przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja skargowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej ustawą p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznający niniejszą skargę podziela dominujący w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że "w zakresie w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej, nie jest on (ani żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej". (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005r. sygn. akt OSK 1017/04). Nie do przyjęcia jest bowiem, zdaniem Sądu stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej. Zaprezentowany pogląd opiera się na założeniu, że włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. (zob. J.P. Tarno, Ochrona interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym w: Księga jubileuszowa Profesora zw. dr hab. Józefa Filipka, Kraków 2001, s. 728-729).
Powierzenie zatem organowi gminy właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę gminę jej interesu prawnego zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym (stanowisko wyrażone w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003r., OPS 1/03, ONSA 2003, nr 4, poz. 114, która zachowuje aktualność w obowiązującym stanie prawnym).
Akta administracyjne wskazują, że skarga na decyzję Wojewody została wniesiona przez działający w imieniu Gminy - Miejski Zarząd Budynków. Według statutu Miejski Zarząd Budynków jest jednostką budżetową Miasta powołaną m.in. do reprezentowania i wykonywania uprawnień właścicielskich Miasta w nieruchomościach wspólnot mieszkaniowych oraz w innych nieruchomościach w których miasto posiada udziały. Organ jednostki samorządu terytorialnego – Prezydent Miasta orzekał w sprawie wymeldowania z pobytu stałego jako organ I instancji, a decyzja tego organu w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa została w całości utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Kompetencje w zakresie rozstrzygania w tego typu sprawach zostały powierzone Prezydentowi Miasta na podstawie art. 47 w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 3 i art. 45 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W tej sytuacji w świetle poczynionych wyżej rozważań należy stwierdzić, że gmina nie jest podmiotem uprawnionym, w rozumieniu art. 50 ustawy p.p.s.a. do żądania kontroli zaskarżonej decyzji, a skarga przez nią wniesiona jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Z podniesionych wyżej względów, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.