Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez S.S. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nakazującej S.S. dokonanie rozbiórki obiektów małej architektury znajdujących się na działce nr 127 w miejscowości W.: wybudowanego betonowego oczka wodnego o średnicy ok. 15 m i głębokości 1,2 - 1,4 m oraz będącego w budowie zadaszonego miejsca do grillowania.
W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż decyzja organu I instancji była wysłana listem poleconym do S.S. pod adres jego zameldowania i powróciła z adnotacją poczty "zwrot nie podjęty w terminie". Na kopercie jest adnotacja, że przesyłka była dwukrotnie awizowana: 17 grudnia 2002 r. i 27 grudnia 2002 r. Organ I instancji wystąpił do Urzędu Miasta K. z wnioskiem o udostępnienie danych meldunkowych. Urząd ten potwierdził, że decyzja została skierowana pod właściwy adres. S. S. w dniu 27 sierpnia 2003 r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie decyzji. W nawiązaniu do tego pisma organ I instancji przesłał kserokopię tej decyzji, lecz została ona zwrócona po dwukrotnym awizowaniu w dniach 9 września 2003 r. i 30 września 2003 r. W dniu 27 października 2003 r. S.S. ponownie zwrócił się o wydanie decyzji i odebrał ją w dniu 27 października 2003 r., po czym złożył odwołanie.
Przytaczając treść art. 44 kpa Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że odwołanie skarżący powinien złożyć w ciągu 14 dni licząc od daty 27 grudnia 2002 r. to jest do dnia 10 stycznia 2003 r. Skoro zaś złożył je dopiero w dniu 3 listopada 2003 r. a więc w 297 dniu od daty uważanej za datę doręczenia, nie został spełniony wymóg z art. 129 § 2 kpa. Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał art. 134 kpa.
W skardze od tego postanowienia S.S. zarzucił, iż kontrola na jego placu była przeprowadzona pod jego nieobecność i bez jego wiedzy, że nie wiedział on o toczącym się postępowaniu gdyż przebywał wówczas na leczeniu sanatoryjnym.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje wcześniejsze argumenty, dodatkowo wskazując, iż nie jest prawdą, aby skarżący nie wiedział o toczącym się postępowaniu skoro uczestniczył w oględzinach w dniu 3 grudnia 2001 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póz. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzając uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania uznał, iż w sposób prawidłowy na podstawie art. 44 kpa została skrzącemu doręczona decyzja organu I instancji. W świetle akt sprawy tego stanowiska nie można podzielić. Przede wszystkim należy podkreślić, iż art. 44 kpa wprowadza fikcję prawną doręczenia. Mianowicie, po spełnieniu przesłanek w tym przepisie szczegółowo określonych, organ uznaje doręczenie za dokonane mimo, iż faktycznie strona przesyłki nie otrzymuje. Właśnie z uwagi na tę fikcję prawną i związane z nią skutki - niejednokrotnie bardzo niekorzystne dla strony - organy administracji stosując ten przepis powinny szczegółowo badać, czy zostały spełnione wszystkie wymagane nim przesłanki by móc uznać, ze doszło do skutecznego doręczenia.
Zgodnie z § 2 art. 44 kpa zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata lub jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swe czynności zawodowe bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy. W niniejszej sprawie na przesyłce zawierającej decyzję z dnia 13 grudnia 2002 r. znajduje się tylko adnotacja o tym, że była ona awizowana w dniach 17 i 27 grudnia 2002 r. brak jest natomiast informacji, czy i w jakim miejscu doręczyciel pozostawił zawiadomienie dla adresata o tym, iż nadeszła do niego przesyłka i gdzie jest pozostawiona. W wyroku z dnia 28 czerwca 2001 r. sygn. akt II SA 2871/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, iż jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, doręczenia nie można uznać za dokonane.
Z akt sprawy nie wynika w jaki sposób działał doręczający, w związku z czym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł przyjąć, iż doszło do skutecznego w rozumieniu art. 44 kpa doręczenia. Na podkreślenie w niniejszej sprawie dodatkowo zasługuje fakt, że jak słusznie zarzuca to skarżący, nie wiedział on o toczącym się postępowaniu. Zostało ono wszczęte w dniu 3 października 2002 r., o czym zawiadomienie także nie zostało doręczone w sposób prawidłowy (brak informacji gdzie doręczyciel pozostawił awizo). To samo odnosi się do wysłanego do skarżącego wezwania z dnia 22 października 2002 r. Nie można zgodzić się z poglądem organu zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, ze S.S. wiedział o toczącym się postępowaniu, skoro uczestniczył w kontroli w dniu 3 grudnia 2001 r. Od tego bowiem czasu aż do października 2002 r. nie były podejmowane żadne czynności.
Brak informacji w aktach niniejszej sprawie o tym, w jaki sposób działał doręczyciel przy awizowaniu przesyłki wysłanej na skutek pisma skarżącego z 27 sierpnia 2003 r. powoduje, iż z akt sprawy wynika, iż do skutecznego doręczenia S.S. decyzji doszło dopiero w dniu 27 października 2003 r., kiedy to osobiście odebrał ją w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego.
Dlatego też zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zaś o kosztach na podstawie art. 200 tej ustawy.