Uzasadnienie
K. D. złożył dnia 13 kwietnia 2010 r. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca od 6 lat przebywa w zakładzie karnym, nie jest zatrudniony, nie osiąga żadnego dochodu, nie posiada majątku ani oszczędności, zalega z płaceniem alimentów.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2010 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.
Wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę K. D. W dniu 16 czerwca 2010 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata z urzędu i podając te same dane, co poprzednio.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego - osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację osobistą i majątkową wnioskodawcy uprzednio zwolnionego od kosztów sądowych, przede wszystkim: osadzenie w zakładzie karnym, brak majątku i dochodu, zadłużenie alimentacyjne uznano, że zasługuje na uwzględnienie jego wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak sentencji postanowienia.