Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania A. B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] w sprawie uznania A. B. za osobę poszukującą pracy z dniem 22 listopada 2019 r.
Uzasadniając decyzję Wojewoda podniósł, że – jak wynika z akt sprawy - A. B. zgłosił się w Miejskim Urzędzie Pracy w dniu 22 listopada 2019 r. i na udostępnionym przez urząd pracy formularzu zawierającym oświadczenie o prawdziwości przekazanych danych zwrócił się o zarejestrowanie jako osoba poszukująca pracy, wskazując przy tym, że posiada prawo do renty z tytułu ograniczonej zdolności do pracy. W aktach sprawy znajdują się też wypełnione i podpisane przez A. B.: ankieta do rejestracji, karta rejestracyjna i formularz "Oświadczenia rejestrowanego". Odwołując się do treści art. 33 ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1482), dalej jako "u.p.z.", oraz § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy, zgodnie z którym rejestracji osoby ubiegającej się o zarejestrowanie jako bezrobotny albo poszukujący pracy dokonuje się z dniem, w którym osoba zgłosiła się do powiatowego urzędu pracy - po poświadczeniu przez nią własnoręcznym podpisem przekazanych przez nią danych i złożeniu, w obecności pracownika powiatowego urzędu pracy i pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, oświadczenia o prawdziwości przekazanych danych oraz o zapoznaniu się z warunkami zachowania statusu, organ odwoławczy podniósł, że nie stwierdził uchybień w postępowaniu organu I instancji. Zainteresowany prawidłowo uzyskał status poszukującego pracy zgodnie ze swoim wnioskiem.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję A. B. podniósł, że Wojewoda winien "jeszcze raz zastanowić się nad decyzjami o rejestracji i wyrejestrowaniu z listopada i grudnia 2019 r." oraz nad kolejnością jego wniosków w tym zakresie – "żeby nie było jakiegoś fopa". Zażądał, aby Wojewoda napisał jaki status ma na dzień 16 stycznia 2020 r., bo chce się tego dowiedzieć. Wojewoda winien także sporządzić tabelaryczny wykaz poszczególnych okresów za okres od października do grudnia 2019 r.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji o uznaniu A. B. za osobę poszukującą pracy z dniem 22 listopada 2019 r. Rozstrzygnięcie takie zostało wydane na skutek złożenia przez A. B. w dniu 22 listopada 2019 r. pisemnego wniosku o zarejestrowanie go jako osobę poszukującą pracy, z powołaniem się na fakt posiadania ustalonego prawa do renty z tytułu ograniczonej zdolności do pracy.
Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 u.p.z. powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestr tych osób. Rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Poszukującym pracy, stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 22 u.p.z., jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1-3, lub cudzoziemiec - członek rodziny obywatela polskiego, poszukujący zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub innej formy pomocy określonej w ustawie, zarejestrowani w powiatowym urzędzie pracy. Poza odesłaniem do art. 1 u.p.z. w definicji poszukującego pracy znajdują się zatem jedynie dwa warunki: poszukiwanie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub innej formy pomocy określonej w ustawie oraz zarejestrowanie się w powiatowym urzędzie pracy. Status poszukującego pracy jest określony w sposób zdecydowanie mniej restrykcyjny niż status bezrobotnego, co wiąże się przede wszystkim ze znacznie węższym zakresem pomocy przewidzianej w ustawie, z jakiej ci pierwsi mogą skorzystać.
Przede wszystkim poszukującym pracy nie musi być osoba, która pozostaje poza zatrudnieniem lub nie wykonuje innej pracy zarobkowej. Poszukującym pracy może być także osoba, która ukończyła wiek emerytalny, niezależnie od tego, czy nabyła prawo do emerytury (por. Z. Góral [red.], "Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Komentarz", wyd. II, opubl. WK 2016). Z kolei negatywną przesłanką uzyskania statusu bezrobotnego jest m.in. nabycie prawa do emerytury bądź renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.z.). Jeśli chodzi o tryb rejestracji osób poszukujących pracy, został on określony w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz.U. z 2012 r. poz. 1299 – akt obowiązujący na dzień wydania zaskarżonej decyzji). Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia rejestracji osoby ubiegającej się o zarejestrowanie jako bezrobotny albo poszukujący pracy dokonuje się z dniem, w którym osoba zgłosiła się do powiatowego urzędu pracy - po poświadczeniu przez nią własnoręcznym podpisem przekazanych przez nią danych i złożeniu, w obecności pracownika powiatowego urzędu pracy i pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, oświadczenia o prawdziwości przekazanych danych oraz o zapoznaniu się z warunkami zachowania statusu w brzmieniu: "Świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, oświadczam, iż wszystkie podane przeze mnie w trakcie rejestracji dane są zgodne ze stanem faktycznym oraz zostałem pouczony o warunkach zachowania statusu bezrobotnego/poszukującego pracy".
Ponieważ – jak wynika z akt postępowania i na co zwrócił uwagę organ odwoławczy – powyższe wymogi zostały w przypadku skarżącego spełnione, brak było przesłanek negatywnych, o których mowa w § 9 w/w rozporządzenia, organ prawidłowo zarejestrował go z dniem 22 listopada 2019 r., a zatem dniem złożenia wniosku (a zarazem zgłoszenia się do urzędu), jako osobę poszukującą pracy, zgodnie z wyraźnie i jednoznacznie wyrażoną wolą w tym zakresie (k. 7 akt postępowania). Podnoszone przez skarżącego zarzuty w stosunku do tak wydanej decyzji – nie do końca zresztą sprecyzowane – należy w tej sytuacji uznać za bezpodstawne.
W tym stanie rzeczy, ponieważ w skardze nie podniesiono żadnych istotnych zarzutów co do zaskarżonej decyzji, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.