Uzasadnienie
B. K. złożyła w dniu 25.III.2013 r. formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z bezrobotnym synem i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1400 zł brutto (1150 zł netto) miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz współwłasności domu wielkości 200 m² i nieruchomości rolnej o powierzchni 3 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że miesięcznie wydaje 200 zł na zakup leków, ponosi koszty utrzymania domu w wysokości 500 zł. Jej syn jest zobowiązany do płacenia alimentów na córkę w wysokości 400 zł miesięcznie, koszty te obciążają skarżącą.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r,. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim dochód wystarczający tylko na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób i opłacenie alimentów, brak majątku poza współwłasnością małego gospodarstwa rolnego uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.