Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 113§1 kpa, z urzędu sprostowało oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] znak [...], w ten sposób, że na stronie 3 decyzji w wierszu 5 zamiast wyrażenia "i zawiera wskazania kwoty świadczenia emerytalnego" wpisano "i nie zawiera wskazania kwoty świadczenia emerytalnego", natomiast w wierszu 9 zamiast wyrażenia:"Zaskarżona przez Pana A.C., jak podkreślono wcześniej" wpisano "Zaskarżona przez Pana A.C. decyzja, jak podkreślono wcześniej".
Postanowienie to zawierało pouczenie o prawie do jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Zgodnie z powyższym pouczeniem skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył A.C.. Skarżący podniósł, że pominięcie przedrostka "nie" przed wyrazem "zawiera" zmienia merytoryczny sens zdania. Dlatego też domagał się wykreślenia tego zdania, z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 113 § 3 kpa na postanowienie w sprawie sprostowania oczywistej omyłki służy zażalenie. Jednakże w wypadkach gdy takie postanowienie wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, to biorąc pod uwagę treść art. 127 § 3 kpa w związku z art. 144 kpa, należy dojść do wniosku, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia winna je kwestionować poprzez złożenie na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (postanowienie NSA z dnia 9 maja 2004 r. IV SA 696/99, LEX 55750).
Z kolei zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach przysługiwałaby wobec tego skarżącemu, gdyby od postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki, złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a organ ten wydał stosowne rozstrzygnięcie na podstawie art. 127§3 kpa w związku z art. 144.
Podkreślić należy, że błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Okoliczność ta daje w szczególności podstawę do domagania się przez stronę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadach przewidzianych w art. 58-59 kpa.
Skoro przed wniesieniem skargi do Sądu A.C. nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie został spełniony podstawowy wymóg dopuszczalności skargi. Z uwagi na powyższe skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 270 ze zm./.