Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania Ł. W. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] którym nałożono na Ł. W. obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 25 000 zł w odniesieniu do samowolnie budowanego budynku gospodarczego o wymiarach w rzucie: 10 x 3,7 m z dodatkowym zadaszeniem o wymiarach w rzucie: 4, 8 x 3,6 m, realizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], Gm. [...], z określeniem, że powyższą kwotę należy wpłacić w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia i z określeniem, że nieuiszczenie wskazanej opłaty w zakreślonym terminie skutkować będzie wydaniem decyzji w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że Ł. W. w dniu 23 sierpnia 2006r. dokonał zgłoszenia zamiaru budowy dwóch wolnostojących budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 25 m2 każdy z nich. Przeprowadzona kontrola wykazała, że inwestor wbrew dokonanemu zgłoszeniu realizuje jeden budynek gospodarczy, którego budowa wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Jako podstawę rozstrzygnięcia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej organ wskazał m.in. art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, zgodnie z którym do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu.
Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Ł. W., który podniósł, że w rzeczywistości realizował dwa budynki gospodarcze, na które nie jest wymagane pozwolenie na budowę, lecz zgłoszenie właściwemu organowi, którego dokonał.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą uppsa, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak wynika z informacji, znajdującej się na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego, zostało do niego skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny pytanie prawne dotyczące zgodności art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane, ustalającego podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, z art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Przedstawione pytanie prawne zostało zarejestrowane pod sygn. akt P 64/07; dotychczas sprawa nie została rozpoznana.
Ponieważ w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego zasadne wydaje się wszczęcie i prowadzenie przez organ postępowania z art. 49 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, niewątpliwie rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, która dotyczy ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej, zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 uppsa zawiesił postępowanie w sprawie.