Uzasadnienie
W skardze z dnia 23 lutego 2006 r. U. P. wniosła o uchylenie czynności materialno-technicznej Prezydenta Miasta, polegającej na wezwaniu U. P. pismem z dnia [...], znak [...] do uiszczenia uzupełniającej opłaty w kwocie [...] zł., za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.
W uzasadnieniu skargi U. P. podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego polegającego na wadliwym przyjęciu, że skarżącą obciąża podwyższona opłata za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz zarzuty naruszenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa i zasady ogólnej postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 8 kpa.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta przedstawił jedynie argumentację mającą uzasadniać zasadność naliczenia podwyższonych opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. Art. 52 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a jeżeli ustawa takich środków nie przewiduje, skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej nie będące postanowieniami ani decyzjami, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Czynność materialno-techniczna Prezydenta Miasta z dnia [...] będąca przedmiotem skargi, objęta jest dyspozycją art. 53 § 3 ustawy o p.p.s.a., gdyż nie przysługuje od niej żaden środek zaskarżenia. Oznacza to, że można ją zaskarżyć do sądu administracyjnego po skutecznym, a więc dokonanym w trybie art. 52 § 3 ustawy o p.p.s.a., wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w punktach 1 - 5 art. 58 § 1 tej ustawy, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jednym z przypadków niedopuszczalności skargi jest jej wniesienie bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (por. Andrzej Kabat (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 158)
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi z powodu jej wniesienie bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa.
Takiego wezwania strona w sprawie bowiem nie dokonała. Za takie wezwanie nie może być w szczególności uznane pismo strony z dnia 27 stycznia 2006 r., które ona sama wskazała w skardze jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. O skutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa może być bowiem mowa tylko wtedy, gdy zostanie ono dokonane w warunkach, o jakich mowa w art. 52 § 3 ustawy o p.p.s.a., czyli m. in. z zachowaniem wskazanego w tym przepisie 14-dniowego terminu. Tymczasem U. P., mimo otrzymania w dniu 20 października 2005 r. (potwierdzenie otrzymania wezwania k. 10 akt administracyjnych), wezwania z dnia 18 października 2005 r. do uiszczenia uzupełniającej opłaty w kwocie [...] zł., za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych swoje pismo, które traktuje jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa złożyła dopiero w dniu 27 stycznia 2006 r. (k. 2 akt administracyjnych), a więc z uchybieniem ustawowego, 14- dniowego terminu.
Aczkolwiek w wezwaniu organu z dnia 18 października 2005 r. do uiszczenia uzupełniającej opłaty w kwocie [...] zł., za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, nie znalazło się pouczenie strony o możliwości i terminie złożenia pisma skierowanego do organu zawierającego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to jednak okoliczność ta mogłaby mieć znaczenie w postępowaniu o przywrócenie uchybionego terminu w trybie art. 58-59 kpa. Ponieważ nie to było przedmiotem niniejszego postępowania, okoliczność ta nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.