Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak [...], po rozpatrzeniu wniosku Ł. K. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta O. Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia [...], w przedmiocie odmowy przyznania Ł. K. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad B. K., na podstawie art. 58 § 1 i 2 w zw.
z art. 59 § 2 kpa odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium ustaliło, że decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji ds. świadczeń rodzinnych odmówił przyznania Ł. K. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy. Decyzja ta wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania została doręczona w dniu 18 maja 2011r. żonie zainteresowanego. Zatem przewidziany w art. 129 § 2 kpa czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, upłynął w dniu 1 czerwca 2011r. Tymczasem Ł. K. odwołanie wniósł w dniu 6 czerwca 2011r.
W związku z powyższym, Kolegium postanowieniem z dnia [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dniu 25 listopada 2011r. (data stempla pocztowego na kopercie) Ł. K. złożył podanie z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] Wskazał, że gdy pierwszy raz składał odwołanie na ul. Z. do MOPS, nie zostało ono przyjęte, bowiem zmianie ulegała siedziba organu. Dodał, że decyzję organu pierwszej instancji odebrała żona i pokazała mu dopiero po upływie terminu do wniesienia odwołania, gdyż zapomniała o niej. Zaznaczył, że żona jest ciężko chora, ma zaniki pamięci, dlatego też wymaga stałej opieki.
Rozstrzygając powyższy wniosek organ odwoławczy zacytował art. 58 kpa i wskazał, że datą, od której należy liczyć termin siedmiu dni na wniesienie prośby o przywrócenie terminu jest data uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (wyrok NSA z dnia 10.03.2000r., sygn. akt I SA/Lu 1524/98). Zatem, jeśli Ł. K. nie wiedział, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania, termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu należało liczyć od dnia otrzymania postanowienia SKO z dnia [...], w którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ podał, że z akt sprawy wynika, że ww. postanowienie Ł. K. odebrał osobiście w dniu 27 października 2011r., więc prośbę o przywrócenie terminu powinien wnieść do dnia 3 listopada 2011r. Ł. K. prośbę tę złożył w dniu 25 listopada 2011r., a więc z naruszeniem 7 dniowego terminu do jej wniesienia.
W skardze skierowanej na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Ł. K. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ponowne rozpatrzenie odwołania i ponowne wydanie decyzji w sprawie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że jego żona od 1995r., leczy się psychiatrycznie, stale zażywa leki psychotropowe i nie działa w pełni świadomie, dlatego listonosz nie powinien doręczać jej przesyłek. Podał, że nic nie wiedział o obowiązujących terminach, a urzędnicy w MOPS nie udzielili mu informacji, że powinien w pierwszej kolejności wnieść podanie o przywrócenie terminu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie może być uwzględniona.
Na wstępie należy podnieść, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w odmawiajacej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Dlatego też Sąd nie był w tym postępowaniu uprawniony do oceny ww. decyzji. Ponadto kontrola Sądu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem wydawanych przez administrację publiczną aktów, dlatego Sąd nie może, tak jak domaga się tego skarżący, przywrócić mu terminu do wniesienia odwołania, rozpatrzyć odwołania i wydać decyzji.
Stan faktyczny niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, a skarżący nie neguje, iż odwołanie od decyzji pierwszej instancji złożył z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa.
Zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
§ 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
§ 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.
Z powyższej regulacji wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony, a ponadto złożenie tego wniosku (prośby o przywrócenie terminu) ograniczone jest w czasie (winno nastąpić w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu).
Ustanie przyczyny uchybienia terminu to z reguły ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego, która spowodowała jego uchybienie. Ocena, czy strona dochowała terminu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a w szczególności, czy przeszkoda ustała w dniu, w którym w mniemaniu zainteresowanego ustała przyczyna uchybienia, należy do organu administracji publicznej, który może odmówić przywrócenia terminu z powodu spóźnienia wniosku.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że datą początkową biegu terminu do wniesienia podania o przywrócenie terminu jest data uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jeśli zatem strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (wyr. NSA z dnia 10 marca 2000r. I SA/Lu 1524/98, LEX nr 42915).
W świetle powyższego w niniejszej sprawie termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, jak prawidłowo przyjęło SKO
, liczyć należy skarżącemu od dnia 27 października 2011r., to jest od dnia doręczenia mu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Siedmiodniowy termin, o jakim mowa w zacytowanym wyżej art. 58 § 2 kpa upływał więc w dniu 3 listopada 2011r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 25 listopada 2011r., w związku z czym prawidłowo organ uznał, że termin nie może zostać przywrócony. Podnieść należy, że każde późniejsze złożenie takiego wniosku nie może skutkować jego uwzględnieniem, przywrócenie bowiem terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 kpa).
Odnosząc się do okoliczności podniesionych w skardze stwierdzić należy, że mogły by one mieć znaczenie, gdyby doszło do merytorycznego badania zasadności wniesionego przez skarżącego wniosku. Jednak złożenie wniosku o przywrócenie terminu z uchybieniem 7 – dniowego terminu wyklucza możliwość jego przywrócenia, co za tym idzie bez znaczenia jest to, czy uchybienie terminu do wniesienia odwołania było zawinione przez skarżącego czy też nie.
W tym stanie rzeczy skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270).