Uzasadnienie
II SA/Ke 19/09
U Z A S A D N I E N IE
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2009 r. referendarz sądowy ustanowił dla Z. P. radcę prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych ustanowiła pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego W. I. W dniu 5 lutego 2009 r. Z. P. udzielił radcy prawnemu pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.
W dniu 11 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, r. pr. W. I., w którym poinformował o skierowaniu do Z. P. opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; w załączeniu radca prawny przedłożył powyższą opinię. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2009 r. pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia na podstawie §1 pkt 3 i § 14 pkt 2 ppkt 1 c i b w zw. z § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz o zwrot wydatków w kwocie 12 zł. 40 gr. za przesyłki pocztowe.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa
w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz
2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Z kolei zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia), która w tym przypadku wynosi 26,40 zł.
Jak wynika z dołączonej przez radcę prawnego kserokopii potwierdzeń nadania przesyłek skierowanych do skarżącego, pełnomocnik poniósł wydatki na korespondencję z klientem w wysokości 12,40 zł. Powyższa kwota stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego, należny mu wraz
z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.