Uzasadnienie
A. N. złożył w dniu 10.IV.2012 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dziesięcioletnią córką. Skarżący stwierdził, że jest bezdomny, nie wykazał żadnego dochodu ani majątku. Wnioskodawca załączył do akt sprawy zaświadczenie z urzędu pracy potwierdzające, że jest on bezrobotnym bez prawa do zasiłku oraz kopie decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznaniu mu zasiłku celowego w wysokości 150 zł i zasiłku stałego w wysokości 238,50 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: bezrobocie, brak własnego stałego dochodu i majątku, korzystanie z pomocy społecznej, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.