Uzasadnienie
A. W. złożył w dniu 30 kwietnia 2009 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłą córką. Skarżący wykazał własność domu wielkości 218 m kw objętego egzekucją, nieruchomości rolnej o powierzchni 4,14 ha, kamieniołomu również objętego postępowaniem egzekucyjnym cywilnym. Wnioskodawca podał, że jedynym jego dochodem jest dobrowolna alimentacja w wysokości 500 zł miesięcznie jaką otrzymuje od syna. Skarżący od 2000 r. leczy się na [...], na leki wydaje miesięcznie 200 – 250 zł miesięcznie. W niektórych miesiącach wnioskodawca ma bardzo poważne problemy z poruszeniem się i wymaga stałej opieki, co uniemożliwia mu podjęcie zatrudnienia na umowę o pracę. Córka skarżącego nie pracuje na stałym etacie i posiada jedynie rzeczy codziennego użytku bez większej wartości. Wnioskodawca nie korzysta z pomocy społecznej.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej oceniając sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, przede wszystkim utrzymywanie się z pomocy otrzymywanej przez syna, posiadanie jedynie nieruchomości objętych egzekucją cywilną, bardzo ciężka choroba wiążąca się z dużymi wydatkami na leczenie i uniemożliwiająca podjęcie stałego zatrudnienia, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dorosłej córki, a zatem jego wniosek zwolnienie od prawo pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.