Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2024 r. A. N. nadał w urzędzie pocztowym skargę na decyzję Starosty z dnia 7 listopada 2017 r. w przedmiocie ustalenia, że nieruchomość stanowi mienie gminne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie oraz wskazując na art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. podniósł, że skarżący nie wnosił odwołania od zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja organu I instancji nie została zaskarżona w administracyjnym toku instancji przez żadną ze stron postępowania, mimo, że przysługiwało od niej odwołanie do organu wyższego stopnia. Taka sytuacja oznacza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia tej decyzji w rozumieniu przywołanych wyżej przepisów i wniesienie skargi nie jest dopuszczalne.
Podniesiony zarzut pozbawienia skarżącego udziału w postępowaniu przed organem I instancji pozostaje bez znaczenia prawnego, gdyż nie ma wpływu na ocenę, czy spełniony został warunek wyczerpania środków zaskarżenia, od czego zależy uprawnienie procesowe do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przesłanka wyczerpania środków zaskarżenia, o jakiej mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ma charakter obiektywny i dla jej spełnienia nie ma znaczenia to, czy strona brała udział w postępowaniu przed organem I instancji.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.