Uzasadnienie
O. P. łożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s..a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących zasiłku pielęgnacyjnego. Zatem skarga O.P. a postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania zasiłku pielęgnacyjnego jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat.
Stosownie do treści art. 64 § 3 p.p.s.a, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2. Z kolei w myśl art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Mając na uwadze, że skarżąca jest ustawowo zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.