Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, po rozpatrzeniu zażalenia J.W., uchyliło postanowienie Wójta Gminy Nowa Słupia z dnia [...] ustalające koszty postępowania w związku z dodatkowymi kosztami poniesionymi przy udzielaniu informacji publicznej na wniosek J.W. na kwotę 34,35 zł i odsetki w kwocie 2,78 zł, co stanowiło łączną kwotę 37,13 zł, i umorzyło postępowanie organu I instancji.
Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Wójt Gminy Nowa Słupia wnosząc o jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że Gminie Nowa Słupia reprezentowanej przez Wójta nie przysługiwały prawa strony i nie ma ona umocowania do wniesienia skargi.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest bowiem pogląd, iż organ administracji publicznej, który orzekał w sprawie w I instancji nie jest uprawniony do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego do sądu administracyjnego. Kolegium wskazało, że nie można na gruncie tej samej sprawy raz występować w charakterze organu administracji publicznej, a później powołując się na interes prawny jednostki samorządu terytorialnego skarżyć zapadłą w sprawie decyzję do sądu administracyjnego.
Organ II instancji powołał również stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zawarte w wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie o sygn. K 32/08, który stwierdził, że art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP nie wymaga zapewnienia jednostkom samorządu terytorialnego statusu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdy jednostka ta nie występuje jako adresat działań władczych innych organów władzy publicznej, ale sama podejmuje działania wobec innych podmiotów.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2010r. Wójt Gminy Nowa Słupia wezwany został do wskazania, czy skargę na postanowienie SKO z dnia 28 stycznia 2010 r. składał w imieniu własnym, czy też w imieniu Gminy Nowa Słupia. W tym ostatnim przypadku skarżący został zobowiązany do wskazania, jaki interes prawny ma Gmina w zaskarżeniu tego postanowienia.
Zobowiązanie to pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez podmiot uprawniony w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że podmiotem składającym skargę w sprawie jest Wójt Gminy Nowa Słupia. Skarżący jest zatem jednocześnie organem, który wydał decyzję w I instancji, a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego orzekającego w przedmiocie podjętej przez niego decyzji. Wydając akt w I instancji organ nie działa bowiem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Istnienie interesu prawnego jest zaś stosownie do art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a., warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r., LEX nr 76118 oraz postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r. w sprawie o sygn. II GSK 387/05, LEX nr 197511).
Reasumując, Wójt Gminy Nowa Słupia wydając rozstrzygnięcie w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 28 stycznia 2010 r., co powoduje konieczność jej odrzucenia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.