Uzasadnienie
R. W. dołączył do skargi na decyzję Wojewody z dnia 6 lutego 2009 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na wezwanie Sądu złożył w dniu 5 maja 2009 r. dodatkowe oświadczenie i zaświadczenia dotyczące sytuacji majątkowej jego rodziny.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, dorosłą siostrą i bratem. Wszyscy czworo mieszkają w prywatnym lokalu przy ul. B. 2/1 w K. stanowiącym własność innej osoby. Matka skarżącego pobiera rentę w wysokości 675 zł miesięcznie. Wnioskodawca, jego brat i siostra są bezrobotnymi bez prawa do zasiłku, co potwierdzają zaświadczenia z Urzędu Pracy. Skarżący z prac dorywczych jakie wykonuje, w miarę możliwości pomaga matce i żonie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku ani oszczędności. Z akt sprawy wynika, że żona skarżącego i ich jedenastoletni syn mieszkają w lokalu przy ul. B. 3 w K.. Wnioskodawca oświadczył, że jego żona nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości, ruchomości o wartości powyżej 3000 Euro.
Ponadto przedłożył zaświadczenie, z którego wynika, że M. W. pracuje na pełnym etacie jako fakturzystka i zarabia 1181,38 zł netto miesięcznie. Skarżący stwierdził, że jego żona z pensji utrzymuje siebie i syna, wynajmuje mieszkanie i sama ponosi wszystkie ponosi wszystkie koszty tj. czynsz, opłaty za energię, gaz, nieczystości itp.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, przede wszystkim: bezrobocie, niepewny dochód z prac dorywczych, konieczność wspierania małoletniego syna i żony, brak majątku uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.