Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 października 2009r. znak: [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w R., działając z upoważnienia Wójta Gminy R., odmówił K. U.-R. umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w wysokości 187 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że K. U.-R. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach K. U.-R. wniosła o uchylenie decyzji Kierownika OPS w R. i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2010r. Przewodniczący Wydziału II rozdzielił skargi K. U.-R. na postanowienie SKO oraz decyzję Kierownika OPS w R. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Kierownika OPS w R. z dnia 26 października 2009r. Przedmiotem skargi jest zatem decyzja organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w R. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie K. U.-R. wniosła skargę na postanowienie SKO z dnia 25 stycznia 2009r., a także na decyzję w/w organu pierwszej instancji z dnia 26 października 2009r.
Stwierdzić należy, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 §1 p.p.s.a.
O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ odwoławczy. W niniejszej sprawie odwołanie wniesione od decyzji organu I instancji z dnia 26 października 2009r. nie zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ponieważ organ ten w oparciu o art.134 kpa. stwierdził wniesienie tego odwołania z uchybieniem terminu. W tej sytuacji wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy skarga, jako niedopuszczalna z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.