Uzasadnienie
H. K. złożył w dniu 4.IV.2013 r. formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, oboje utrzymują się z wynagrodzenia za pracę skarżącego w wysokości 1800 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz lokalu mieszkalnego wielkości 55,89 m² oraz udziału 79,64/168,05 we własności domu i użytkowania wieczystego gruntu o powierzchni 1884 m². Wnioskodawca oświadczył, że cały dochód przeznacza na utrzymanie mieszkania, wyżywienie i zakup leków.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: dochód wystarczający tylko na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób i brak majątku poza współwłasnością nieruchomości uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.