Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], Wojewoda Świętokrzyski stwierdził uchybienie przez A. M. terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...]
W dniu 4 lutego 2016 r. A. M. złożyła bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach skargę na ww. postanowienie. W dniu 9 lutego 2016r. skarga, jako mylnie skierowana do WSA w Kielcach, została przesłana na adres organu.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Zauważyć należy, że ponieważ skarżąca w jednym piśmie złożonym do Sądu 4 lutego 2016 r., zawarła kilka skarg, skargi te zarządzeniem z 14 marca 2016 r. zostały rozdzielone. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest opisane wyżej postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Zasada pośredniego wnoszenia skarg do sądu administracyjnego oznacza, że skarżący, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowo-administracyjnego powinien złożyć skargę do organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem zaskarżenia. Organ, o jakim mowa wyżej, przekazuje zaś skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, decyzja stanowiąca przedmiot skargi, zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została doręczona skarżącej w dniu 3 grudnia 2015 r. Tymczasem skarżąca, wbrew udzielonemu pouczeniu, skierowała skargę nie do organu który wydał decyzję, czyli do Wojewody Świętokrzyskiego, lecz wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego przyjąć należy, z uwagi na treść art. 54 § 1 p.p.s.a., że o zachowaniu terminu do jej złożenia decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, za pośrednictwem którego winna być ona wniesiona, co w niniejszej sprawie nastąpiło 9 lutego 2016 r. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2007 r., sygn. I OSK 248/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponieważ zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 3 grudnia 2015r., ustawowy 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 4 stycznia 2016 r. (2 i 3 stycznia były dniami ustawowo wolnymi od pracy). Skoro zatem skarga złożona bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach w dniu 4 lutego 2016 r. została przekazana właściwemu organowi w dniu 9 lutego 2016 r. to należy stwierdzić, że nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia. Zatem skargę - jako wniesioną po upływie terminu - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Na koniec zauważyć należy, że pismo skarżącej przesłane przez organ jako skarga na postanowienie z 27 listopada 2015 r. zostało sporządzone (i wniesione do organu, o czym świadczy umieszona na nim prezentata), 13 listopada 2015 r., a więc jeszcze przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Ponieważ jednak pismo to skarżąca wniosła – bezpośrednio do Sądu – już po wydaniu postanowienia, dlatego też potraktowano je jako skargę.