Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.), zwanej dalej ustawą, oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. P. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty w dniu [...] znak: [...] w sprawie:
- - uchylenia decyzji z dnia [...] znak: [...]orzekającej o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem [...]oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11.07.2011 r.,
- - odmowy uznania za osobę bezrobotną z dniem 11.07.2011 r.
- - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] znak: [...] organ I instancji orzekł o uchyleniu decyzji z dnia [...]znak: [...]orzekającej o uznaniu A. P.za osobę bezrobotną z dniem [...]oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].Jednocześnie orzekł o odmowie uznania ww. za osobę bezrobotną z dniem [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał m. in., iż na mocy decyzji z dnia znak: [...] A. P. został uznany za osobę bezrobotną z dniem [...]. Decyzją z dnia [...]znak: [...] przyznano ww. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 08.01.2012 r. w wysokości 913,70 zł brutto miesięcznie, a następnie w okresie od 08.04.2012 r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie. Z posiadanych dokumentów wynikało, że A. P. w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w Urzędzie Pracy spowodował ze swojej winy rozwiązanie stosunku służbowego bez wypowiedzenia. W myśl art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zasiłek w takim przypadku przysługuje bezrobotnemu po upływie 180 dni od dnia zarejestrowania się.
W dniu 04.05.2012 r. A. P. zgłosił się do PUP i przedłożył odpis prawomocnej ugody sądowej zawartej w dniu 20.03.2012 r. przed Sądem Rejonowym w Kielcach, sygn. akt [..], na mocy której strony tj. powód - A. P. i pozwany - Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. ustaliły, że łącząca ich umowa ulega rozwiązaniu za porozumieniem stron w dniu 16.08.2011 r. oraz, że pozwany pracodawca zapłaci powodowi kwotę 4.650 zł tytułem wynagrodzenia za pracę za okres 01.07.2011 r. do 16.08.2011 r. i wyda nowe świadectwo pracy, w którym jako sposób rozwiązania umowy o pracę widnieć będzie porozumienie stron z dniem 16.08.2011 r.
Z uwagi na powyższe organ uznał, że w dniu rejestracji ww. pozostawał w stosunku pracy, a zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest m. in. osoba niezatrudniona lub nie wykonująca innej pracy zarobkowej.
A. P. złożył od powyższej decyzji odwołanie.
Utrzymując w mocy decyzje organu I instancji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo, jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Z akt sprawy wynika, że A. P. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...] jako osoba bezrobotna i otrzymał "Informację dla osób bezrobotnych rejestrujących się w PUP" zawierającą m.in. wykaz obowiązków bezrobotnego oraz okoliczności powodujących, że osoba zarejestrowana nie spełnia warunku bezrobotnego.
W dniu rejestracji A. P. udokumentował w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania łącznie co najmniej 365 dni okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. W ww. dniu zainteresowany przedłożył m. in. świadectwo pracy z dnia 30.06.2011 r., z którego wynikało, że był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w okresie od 06.02.1988 r. do 30.06.2011r. w pełnym wymiarze czasu pracy, a stosunek pracy został rozwiązany na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy tj. rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika oraz złożył oświadczenie o założeniu sprawy sądowej pracodawcy odnośnie rozwiązania stosunku pracy.
Organ I instancji wydał w dniu [...] decyzję znak: [...], na mocy której A. P. został uznany z dniem [...]za osobę bezrobotną i odmówiono mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]. W uzasadnieniu podano, że z przedstawionych dokumentów wynika, iż ww. spełnia ustawowe przesłanki do uznania za osobę bezrobotną, jednakże w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w PUP rozwiązanie stosunku pracy (stosunku służbowego) nastąpiło z winy pracownika bez wypowiedzenia.
Zgodnie z art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w takim przypadku zasiłek przysługuje bezrobotnemu po upływie 180 dni od dnia zarejestrowania. W związku z tym, decyzją z dnia [...] znak: [...] przyznano A. P. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 08.01.2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8.04.2012r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie. W dniu 04.05.2012r. A. P. przedłożył w Urzędzie Pracy odpis prawomocnej ugody sądowej, zawartej w dniu 20.03.2012 r. przed Sądem Rejonowym w Kielcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sygn. akt IVP 373/11, na mocy której strony tj. powód - A. P. i pozwany - Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. ustaliły, że umowa o pracę ulega rozwiązaniu z dniem 16.08.2011 r. na zasadzie porozumienia stron oraz, że pozwany zobowiązuje się do wydana powodowi nowego świadectwa pracy, w którym jako sposób rozwiązania umowy o pracę widnieć będzie porozumienie stron z dniem 16.08.2011 r. i do zapłaty kwoty brutto 4.650 zł tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 01.07.2011 r. do dnia 16.08.2011r.
A. P. przedłożył również skorygowane świadectwo pracy wystawione w dniu 27.03.2012 r., z którego wynika, że był zatrudniony w okresie od 06.02.1988 r. do 16.08.2011 r. w pełnym wymiarze czasu pracy, a stosunek pracy ustał w wyniku art. 30 § 1 pkt 1 kp - rozwiązanie umowy o pracę na zasadzie porozumienia stron. W tym dniu bezrobotny złożył także oświadczenie, iż został poinformowany, że po wyroku sądu zasiłek dla bezrobotnych zostanie mu przedłużony o 3 miesiące i będzie go pobierał do dnia 10.10.2012 r. W dniu 19.10.2012 r. organ I instancji wydał decyzję orzekająca o utracie przez A. P. prawa do zasiłku od dnia 12.10.2012 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Następnie A. P. na mocy decyzji z dnia 16.08.2013r. utracił status osoby bezrobotnej z dniem 07.08.2013 r. z powodu niestawienia się w PUP w wyznaczonym terminie i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
W dniu 20.09.2013 r. do PUP wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału z prośbą o wyjaśnienie kwestii zbiegu ubezpieczeń A. P. i skorygowanie nieprawidłowości. W piśmie wskazano, że A. P. według złożonych dokumentów posiadał inny tytuł do ubezpieczeń tj. od 01.07.2011 r. do 16.08.2011 r. został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy o pracę w firmie PGM Sp. z o.o., natomiast według przekazanych dokumentów ubezpieczeniowych złożonych przez Urząd Pracy pozostawał on zgłoszony do ubezpieczeń od [...]do 7.01.2012 r. jako osoba bezrobotna.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] znak: [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną: z dnia [...] znak: [...] w sprawie uznania A. P.za osobę bezrobotną z dniem [...]i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]oraz z dnia [...] znak: [...] w sprawie przyznania zainteresowanemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 08.01.2012 r. w wysokości 913,70 zł miesięcznie, a następnie w okresie od 8.04.2012r. w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie. Następnie w dniu [...] wydał zaskarżoną decyzję oraz decyzję znak: [...] orzekającą o uchyleniu decyzji z dnia 11.07.2011r.. znak: [...]i odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia 8.01.2011r.
Mając na uwadze powyższe organ II instancji stwierdził, że argumenty podniesione przez A. P. w odwołaniu nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. W świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy osoba zatrudniona nie może posiadać statusu osoby bezrobotnej. Z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, że A. P. w dniu 04.05.2012 r. przedłożył odpis prawomocnej ugody sądowej, zawartej w dniu 20.03.2012 r. przed Sądem Rejonowym w Kielcach, na mocy której ustalone zostało, iż umowa o pracę ulega rozwiązaniu z dniem 16.08.2011 r. na zasadzie porozumienia stron oraz, że pracodawca zobowiązuje się do wydana nowego świadectwa pracy, w którym jako sposób rozwiązania umowy o pracę widnieć będzie porozumienie stron z dniem 16.08.2011 r. i do zapłaty kwoty brutto 4650,00 zł tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 01.07.2011 r. do dnia 16.08.2011 r. Ponadto A. P. przedłożył skorygowane świadectwo pracy wystawione w dniu 27.03.2012 r., z którego wynika, że był zatrudniony w okresie od 06.02.1988 r. do 16.08.2011r. w pełnym wymiarze czasu pracy, a stosunek pracy został rozwiązany na mocy art. 30 § 1 pkt 1 kp - rozwiązanie umowy o pracę na zasadzie porozumienia stron.
Organ odwoławczy stwierdził, że zawarta przed sądem ugoda ujawnia w swej treści nowe okoliczności, takie, które na moment wydania decyzji przez organ I instancji o uznaniu A. P.za osobę bezrobotną z dniem [...]nie były znane, a tylko w wyniku zawartej ugody organ mógł się o nich dowiedzieć. Okoliczności te potwierdza świadectwo pracy, z którego wynika, że A. P. był zatrudniony w okresie od 06.02.1988 r. do 16.08.2011 r., a stosunek pracy został rozwiązany na mocy art. 30 § 1 pkt 1 kp.
Wobec faktu, że A. P. w dniu [...]był osobą pozostającą w zatrudnieniu, co potwierdza wystawione w dniu 27.03.2012 r. świadectwo pracy, organ II instancji stwierdził, że tym samym nie spełniał wymogów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarżący zarzucił organowi, że skreślając go z listy osób bezrobotnych, pozbawił go statusu bezrobotnego od dnia 11.07. 2011r. do dnia dzisiejszego. Wznowione postępowanie ograniczyło się tylko do uchylenia decyzji przyznających status osoby bezrobotnej od dnia [...]zgodnie z prawomocną ugodą sądową, zawartą w dniu 20.03. 2012 r. przed Sądem Rejonowym w Kielcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Na mocy decyzji z dnia [...] znak: [...] i decyzji znak: [...] nie uznano go za osobę bezrobotną zgodnie z ugodą sądową od 16.08.2011r. Skarżący dodał, że przez cały okres stawiał się w wyznaczonych terminach w PUP. Po otrzymaniu wyroku sądowego niezwłocznie dostarczył go do Urzędu Pracy.
Rejestrując się w dniu 11.07.2011r wypełnił oświadczenie i poinformował PUP o prowadzonej sprawie sądowej odnośnie rozwiązania umowy o pracę. Organ wydał decyzję dopiero po okresie dwóch lat.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.).
Sąd administracyjny kontrolując zgodność z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, orzeka na podstawie materiału zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd nie może zastąpić organu administracji w wypełnianiu tego obowiązku. Oznacza to, że sąd nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach.
Sąd administracyjny kontroluje decyzję w stanie faktycznym i prawnym obowiązującym w dacie jej wydania.
Kontroli sądowej podlegała decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o uchyleniu, po wznowieniu postępowania decyzji z dnia [...]znak: [...]orzekającej o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem [...]oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]i odmowie uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 11.07.2011 r.
Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku wznowienia postępowania, wymaga przede wszystkim podkreślenia, iż wznowienie postępowania jest instytucją szczególną, gdyż stanowi odstępstwo od zasady trwałości decyzji administracyjnej określonej w art. 16 K.p.a.
Wznowienie postępowania stwarza prawną możliwość ponownego rozpoznania sprawy i jej rozstrzygnięcia zakończonego ostateczną decyzją administracyjną, która nie może być wzruszona w zwykłym trybie instancyjnym, jeżeli postępowanie w którym decyzję wydano dotknięte jest jedną z wad procesowych wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1-8 K.p.a. Celem postępowania wznowionego jest zatem ustalenie czy postępowanie, w którym wydano decyzję było dotknięte wadami, usunięcie ewentualnych wadliwości oraz ustalenie czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji - w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji – doprowadzenia do jej uchylenia i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy.
W rozpoznawanej sprawie istotnym zatem było to czy istniały podstawy do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] orzekającą o uznaniu A. P. za osobę bezrobotną z dniem [...] oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]- wobec wskazanej przez organ przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 4 maja 2012 r. przedłożył organowi odpis prawomocnej ugody sądowej, zawartej w dniu 20 marca 2012 r. przed Sądem Rejonowym w Kielcach, z której wynika, że umowa o pracę ulega rozwiązaniu z dniem 16 sierpnia 2011 r. na zasadzie porozumienia stron oraz, że pracodawca zobowiązuje się do wydana nowego świadectwa pracy, w którym jako sposób rozwiązania umowy o pracę widnieć będzie porozumienie stron z dniem 16 sierpnia 2011 r. oraz do zapłaty kwoty brutto 4650,00 zł tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 16 sierpnia 2011 r. Ponadto A. P. przedłożył skorygowane świadectwo pracy wystawione w dniu 27 marca 2012 r., z którego wynika, że był zatrudniony w okresie od 6 lutego 1988 r. do 16 sierpnia 2011r. w pełnym wymiarze czasu pracy, a stosunek pracy został rozwiązany na mocy art. 30 § 1 pkt 1 kp - rozwiązanie umowy o pracę na zasadzie porozumienia stron.
Mając na uwadze powyższe Sąd podziela stanowisko organów, nie kwestionowane przez skarżącego, że przedłożona przez stronę ugoda z pracodawcą oraz sprostowane świadectwo pracy nie były znane organowi w dacie orzekania. Dokumenty te nie istniały wprawdzie w dacie orzekania, natomiast zawartość merytoryczna tych dokumentów ujawnia na moment wydania decyzji istnienie takich okoliczności, które jako nowe nie były znane organowi, a tylko poprzez uzyskanie świadectwa pracy i ugody organ mógł się o nich dowiedzieć.
Zaszła zatem podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego.
Co zaś się tyczy rozpoznania sprawy po wznowieniu postępowania, to należy wskazać, iż wznowienie postępowania w sprawie o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku powinno doprowadzić do ponownej oceny uprawnień osoby wnioskującej za okres objęty wznowieniem.
W ocenie Sądu, wznowienie postępowania nie może skutkować - w przypadku uchylenia decyzji dotychczasowej- pozbawieniem strony skarżącej uprawnień za cały okres, w tym także ten gdy strona spełniała materialnoprawne warunki do ich przyznania.
Konsekwencją odmiennej wykładni art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 71 ust. 1 ustawy i w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, byłaby bezpowrotna utrata uprawnień do posiadania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.
W sprawie niniejszej organy obu instancji nie uwzględniły wszystkich okoliczności sprawy naruszając art. 7, art. 77 § 1 i 107 K.p.a., które mają także zastosowanie w postępowaniu toczącym się wskutek wznowienia postępowania, art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 71 ust. 1 ustawy w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Należy podkreślić, że granica postępowania w sprawach wznowienia postępowania jest wyznaczona zakresem rozstrzygniętej decyzją ostateczną sprawy.
Reasumując, uchylenie po wznowieniu decyzji nie może zamykać drogi do ustalenia uprawnień z inną datą w okresie przypadającym przed datą wznowienia postępowania.
Organy nie ustaliły czy po 11 lipca 2011r. w świetle dokumentów przedłożonych przez stronę skarżący spełniał warunki do uznania go za osobę bezrobotną oraz spełniał przesłanki od których uzależnione jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego, skutkujące uchyleniem zaskarżonych decyzji.
Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze wskazane wyżej rozważania i wyda stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i lit. c oraz art. 152 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.