Uzasadnienie
M. Z. złożył w dniu 5 maja 2010 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. Z. i E. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt czasowy.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że mieszka wraz z żoną i dwoma małoletnimi synami w ośrodku dla bezdomnych prowadzonym przez Stowarzyszenie. Jedynym źródłem utrzymania całej rodziny jest zasiłek stały i dwa zasiłki rodzinne z pomocy społecznej o łącznej wysokości 485 zł miesięcznie. Po opłaceniu pobytu w ośrodku, skarżącym pozostaje do dyspozycji kwota 240 zł, która jest przeznaczana na zakup leków i bieżące potrzeby życiowe. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie przez wnioskodawcę tych okoliczności daje podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: bezdomność, brak majątku, niski dochód z pomocy społecznej, konieczność utrzymania dowaga małych dzieci, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.